Θεσμικό Πλαίσιο: Αποφάσεις Οργάνων τής Πολιτείας για το επάγγελμα του Ψυχολόγου
 
Καταδικάσθηκε «ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ», από Δικαστήριο τής Χώρας [ΠλΚ: 1064/08.04.2011].
 

Ασκήθηκε δίωξη για παράβαση διατάξεων του Αναγκαστικού Νόμου 1565/1939 (ΦΕΚ 16/τ.Α΄/14-01-1939), «Περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», δηλαδή απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ιδιώνυμο αδίκημα. Με βάση το κατηγορητήριο: “Κατηγορείται ως υπαίτιος του ότι ... κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούλιο 2005 έως το έτος 2009 ... σφετερίστηκε τον τίτλο του Ιατρού ... ασκούσε παράνομα το ιατρικό επάγγελμα ... εκδίδοντας μάλιστα και σχετικές γνωματεύσεις που περιλαμβάνουν διάγνωση ψυχικής κατάστασης και συμβουλές θεραπείας χωρίς να έχει άδεια από το αρμόδιο Υπουργείο, χωρίς να είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου και χωρίς να έχει πτυχίο της Ιατρικής Σχολής κάποιου Πανεπιστημίου... Για παράβαση των άρθρων 1, 12, 14, 26, 27 παρ.1, 53, 79 παρ. 1, 2, 111, 112 Α.Ν. 1565/39”.

 
  Κάντε το PSY.GR Πρώτη Σελίδα  
   
 
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
Αρχική σελίδα Site Map Επικοινωνία
  Members Only  
Το Επάγγελμα του Ψυχολόγου
Το επάγγελμα του Ψυχολόγου στην Ευρώπη
 
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 13 Νοέμβριος 2008
 

The present status and future prospects of the profession of psychologists in Europe. ''Keeping the profession together is crucial for several reason''. Tuomo Tikkanen, Finland, President EFPA, 2006.

International Congress of Applied Psychology, Athens July 18, 2006
Tuomo Tikkanen, 
President, EFPA:

The present status and future prospects of
the profession
of psychologists in Europe
 
EU Directive and the EuroPsy

The presentation is based on:
- Two surveys among EFPA Member Associations, May and November 2005,
- the adoption of the Directive on the recognition of professional qualifications 2005/36/EC, September 7, 2005
- the decisions on the EuroPsy consultation and experimenting period 2005-07

1. Rapid growth and wide application

Psychology as a science emerged in Europe more than 100 years ago. In 2005-2010 we witness a time when the profession of psychologists is being established in a permanent and stable manner within European culture and in all European countries. There is rapid growth in Europe both in terms of the number of psychologists and psychology students and in the variety of psychological services.

Today the European Federation of Psychologists’ Associations (EFPA) represents 200 000 individual members in 32 European countries and Member Associations. Out of this number, 165 000 are fully trained psychologists. However, the total number of individuals with psychologist’s training in the EFPA member countries is 293 000 (EFPA survey, May 2005). It is estimated that the number of professional psychologists in Europe will be about 371 000 in the year 2010. The growth rate would thus be 5 % per year, or 27 % in total in the period 2005-2010.

Countries with the largest number of psychologists are Italy (55 000), Germany (45 000), United Kingdom (43 000), France (35 000), and Spain (30 000).

The other European countries with a large number of psychologists are the Netherlands (18 000), Belgium (17 000), Portugal (13 000), Switzerland (9500), Austria (9000), Sweden (7700), Denmark (6300), Finland (5000) and Norway (4800). In fact, 90 % of all European psychologists have been trained and work in these 14 countries.

There are 310 000 psychology students in the EFPA member countries at present. In many countries, there are many more beginning students of psychology than there are graduating psychologists. In some countries, the percentage of psychologists belonging to their national EFPA Member Association is high, e.g. in Italy and Spain (100% membership) and in the Nordic countries (90-95%). On the other hand, there are countries in which much fewer psychologists are members of their national associations (10-50 % membership).

For more information on EFPA and its Member Associations, see www.efpa.be.

The EFPA member countries together have 543 million inhabitants. Thus the present ratio of psychologists per inhabitants is 1 psychologist per 1850 inhabitants. It is estimated that by 2010, this ratio will be about 1:1500. There are already seven European countries where the ratio is equal or better than 1:1000: Austria, Belgium, Denmark, the Netherlands, Norway, Portugal, and Switzerland. Four more countries are estimated to reach this situation by 2010; these countries are Estonia, Finland, Iceland, and Latvia.

Reaching the goal of having 1 psychologist per 1000 inhabitants for the entire Europe would require about 550 000 psychologists in the 31 European countries covered by EFPA. For many larger European countries reaching this ratio would mean a huge increase in the number of psychologists. For example, Germany with its 83 million inhabitants would have to have 83 000 psychologists.

2. Legal regulations in European countries

Presently there are national laws and legal regulations protecting the title “psychologist” and/or regulating the profession of psychologists in
- 19 European Union Member States
-  3 other European countries.
In addition, a similar law has been prepared and is being processed by the government in at least two EU Member States and two other European countries.

Thus, there is legal regulation (or legislation in process) in 26 out of the 32 EFPA Member countries. The 21 European Union Member States with legal regulations (or legislation in process / marked with *) are Austria, Belgium, Cyprus, Estonia, Denmark, Finland, France, Germany, Greece, Hungary, Ireland*, Italy, Lithuania, Luxembourg, Malta, Poland, Portugal, Slovakia, Spain, Sweden, and the United Kingdom*. The other five European countries are Croatia, Iceland, Norway, Switzerland*, and Turkey*.

In addition, in 12 countries there are regulations and/or arrangements concerning the public funding of private psychological services (stronger than private insurance arrangements). The regulations and arrangements are quite varied. These countries are Austria, the Czech Republic, Denmark, Estonia, Finland, Germany, Ireland, Liechtenstein, the Netherlands, Norway, Slovakia, and Sweden.

Out of the EU Member States, only four have no basic legal regulation on psychologists either in existence or in process within the government. These four countries are the Czech Republic, Latvia, the Netherlands and Slovenia.

Outside the European Union, Liechtenstein also lacks the basic legal regulation of psychologists.

3. Establishment of the profession on the European level:
 EU Directive and the EuroPsy

Directive on the recognition of professional qualifications
- adopted by the European Union, September 7, 2005

On September 7, 2005, the Directive on the recognition of professional qualifications 2005/36/EC was finally accepted by both the Council of the European Union and the European Parliament. The Member States have to implement the Directive in their national legislation within two years, by September 2007.

This is a very important step for the profession of psychologists. It provides EFPA with a completely new opportunity to make a direct proposal to the European Commission and the EU Member States on the European standard concerning the education and training of psychologists in Europe (EuroPsy).

The Directive Article 15 confirms the right of representative European professional associations - like EFPA - to make proposals to the European Commission on "common platforms" or "minimum requirements" which would lead to the automatic recognition of professional qualifications without any further compensation measures. The Directive provides EFPA with possibilities to make a “reasoned request” for the coordination of minimum requirements in the training of psychologists and to develop a European Professional Card to promote mobility.

It is also important to note that the proposal by EAP (European Association of Psychotherapy) to include "psychotherapists" in the Directive as a separate professional group was rejected by the European Council and the Parliament.

The EuroPsy


The EuroPsy is a standard for the education and training of psychologists which EFPA has developed for these purposes. This standard is high enough in order to make it possible to have the majority of the EU Member States accept it as a basis for automatic recognition. Also non-EU European governments can also accept the standard.

The Europsy report, requirements, regulations and other material can be found on EFPA website, www.efpa.be – EuroPsy.

The framework of the EuroPsy had already been accepted at the EFPA General Assembly in London 2001. It consists of a Master’s or equivalent level of university training in psychology, for the total duration of six years, and of one year of supervised practice included in or in addition to the University degree. The final EuroPsy report was accepted in EFPA General Assembly in Granada, July 2005.

The EuroPsy has already been presented to the European Commission and it will also be presented to the EU Member States’ competent authorities.

EFPA will negotiate about “building a common platform” together with the European Commission. This will be done by collecting exact data of the duration and content of the training of psychologists in the EU Member States. This consultation and “platform building” will be done during 2006-07.

At the same time we have an opportunity to test the practical procedures concerning the EuroPsy and/or the registering of those European psychologists whose education and training fulfils the EuroPsy standard. This consultation and experimenting period will take time and require a lot of work in 2006-07.

The function of the EuroPsy is to ensure and promote the mobility and quality of psychologists in Europe. It would also have a profound impact on European culture. It would establish the status of psychologists as a regulated profession in Europe in a permanent, non-reversible manner.

Final Directive text

The English version of the Directive - as well as translations to all EU languages - can be found on the EU website:

http://register.consilium.eu.int/pdf/en/05/st03/st03627.en05.pdf

In addition, the Commission has published its view on the Article 15 procedure on how to building “common platforms". It can be found on the following website:

http://europa.eu.int/comm/internal_market/qualifications/docs/future/platforms_en.pdf

Reality check:
National education and training requirements
vs. the EuroPsy model

At present, the situation is as follows (EFPA survey, November 2006):
In relation to the EuroPsy standard, there are three groups of countries:
N= 32 countries

1) 15 countries that fulfil the standard quite well: 5-6 years of university training and a requirement for supervised practice either within the university studies or after them
- > Clear with all the EuroPsy requirements

2) Ten (10) countries that fulfil the university training requirement of sufficient duration (at least five (5) years / Master’s level or its equivalent), but do not require supervised practice
-> Clear with the EuroPsy academic requirements, supervised practice must be added

3) Seven (7) countries where national regulations allow one to start using the title and working as a psychologist after only 3 or 4 years of university training
-> National education and training system and/or compensatory national measures have to be developed

- > Compare: The EU Commission’s Platform building example

Psychologists qualified and wanting to receive the EuroPsy Certificate

Estimates by the EFPA Member Associations (EFPA survey, May 2005)

• 23 Member Associations were ready to provide an estimate, without any real market research
(QUESTION: “Percentage of psychologists with the qualifications for and the inclination to buy the EuroPsy Certificate”)

• Huge variation: 1 – 60 % of psychologists (90 – 100 % answers excluded)

• Examples of high estimates: Greece, Portugal, Latvia, Lithuania (60 %), France, Estonia (50 %)

• Examples of low estimates: Spain (<1%), Belgium, Italy ( 3 %), Austria (4 %), Sweden (< 5%)

• Result: Average: 15 % of psychologists
- Based on EFPA membership  => 23 000 psychologists
- Based on the total number of psychologists in Europe  => 44 000 psychologists

• This overall estimate is quite optimistic

• Real market research should and will be conducted

• The real attraction of the EuroPsy depends heavily on the political acceptance by the European Union and the European governments

The benefits of the EuroPsy

The benefits which the EuroPsy can offer to various stakeholders are many. They include the following:

1. Transparency for clients
Clients across Europe will get a better view of psychologists’ qualifications

2. Quality
EuroPsy will be a guarantee of quality for professionals.

3. Mobility
Automatic recognition of professional qualifications in other countries

4. Development of the profession in Europe
Increased co-operation between practitioners in Europe
Need for co-operation between national associations in ensuring the rights of members working abroad

5. Development of the profession within individual countries
EuroPsy will be a means of collaboration with universities
EuroPsy might help to raise standards within some countries

6. Work opportunities
Clients may eventually choose an EuroPsy holder in preference to someone holding a national diploma only, especially where the national diploma has been obtained without supervised practice

7. Status
Prestige of universities associated with EuroPsy
Prestige of professional associations within EFPA

8. Student recruitment
Opportunity to develop best practice and to develop curricula and training in relation to the European standard

4. Unity in diversity – One profession with many activities

The main working fields continue to be (EFPA survey, May 2003):
• 60 % - Health services/clinical psychology
• 15 % - Educational/developmental psychology
• 15 % - Work/organisational psychology
• 10 % - Other areas

National legislation in European countries mostly treats psychology as one profession and recognises only one title - ‘psychologist’ – for the profession, not dividing it into sub-professions. However, regulations concerning the reimbursement of private psychological treatment from public funds often require additional health/clinical/psychotherapy specialisation training.

Keeping the profession together is crucial for several reasons. Even the most established areas of applied psychology are vulnerable in their professional practice under the pressure from other professions. In the health/clinical setting, psychologists are often challenged and their authority questioned by psychiatrists and psychotherapists who may not have any basic psychological training. Educational psychologists are often vulnerable in the division of work between them and other professionals helping the students. In some countries, special teachers, nurses, social workers and other staff “evaluating” and “treating” the students are doing the job which would require a psychologist’s training. In the business environment, work and organisational psychologists are in many countries outnumbered by organisation, career and recruitment counsellors and consultants with other backgrounds


Different developments and emphases in different countries

History provides natural explanations for why the profession has developed differently in different countries. In countries where the profession has long traditions, the proportion of psychologists working within the health-care sector is high. For example, almost all psychologists in Italy work in health care. This percentage of psychologists working within this sector is about 80 % in Norway, 70% in Greece, 68% in Germany, 65 % in Slovakia, and 63 % in Spain.

On the other hand, in countries where psychology is still an emerging profession, a relatively small proportion of psychologists are working within the health-care sector. Such countries include Croatia (13 %), Latvia (14 %), Estonia (15 %), Lithuania (20 %), and Slovenia (21 %).

In many European countries, one can witness a significant presence of psychologists within the educational system, reflected in the high proportion of the professionals working within that field. Good examples are Latvia (66 %), Iceland, Lithuania and Turkey (40 %), Croatia (38 %), and Estonia, France and Luxembourg (30 %).

In some countries the use of psychologists in schools is almost non-existent, as is the case in Italy. The figures are also relatively low in those countries where the majority of the professionals work in the health-care sector, e.g. in Germany (3 %), Austria and the United Kingdom (13 %), and Norway (14 %).

The profile of work and organisational psychology is also quite different in different European countries, the percentage of all professionals working in this field ranging from 1 to 30 %. Traditionally, countries like the United Kingdom (29 %), Belgium (25 %), Germany (21 %), Austria, France, the Netherlands and Sweden (20 %) have had a relatively high proportion of their psychologists working in this field. The proportion is also high in countries where the profession has recently undergone fairly rapid development. Such countries include Lithuania (30 %), Croatia (28 %), Malta and Slovenia (25 %).

Relatively low figures can be found Italy (1 %), Greece and Turkey (6 %), Denmark and Norway (7 %), and Spain (8 %).

Other areas of application include research, teaching, planning, leadership etc. On average, about 10 % of all European psychologists work within this frame. Many of them do not work under the title “psychologist” but carry other professional titles. This is an area of utmost importance. It is essential that psychologists reach out for leadership positions and positions with the responsibility for planning and teaching, and thus provide a strong contribution of psychological thinking to the society. The proportion of psychologists in these “other areas” is high in the Czech Republic (35 %), Switzerland (33 %), Slovenia (29 %), Estonia, and Iceland (25 %).

On the other hand, relatively low figures are evident in Latvia (2 %), Greece (4 %), France and Slovakia (5 %), and Germany (9 %). It seems that the proportion of psychologists working in the “other areas” is a function of several factors, including the working opportunities in traditional fields such as health care, education or organisations.


5. The latest European challenges to psychological expertise:
 EFPA participatory status to the Council of Europe

 - Crisis and disaster psychology, forced migration and traffic safety

EFPA was granted a consultative and participatory status as a Non-Governmental Organisation (NGO) in relation to the Council of Europe in the autumn of 2003.

The Council of Europe is wider than the European Union. 46 countries in Europe – from the Atlantic Ocean to the Caspian Sea - belong to the Council of Europe. It includes also Eastern and Southeastern European countries such as Russia, Ukraine, Bulgaria, Romania and Serbia, where EFPA does not yet have Member Associations.

Interestingly, it seems that the Council of Europe needs psychological expertise in areas which do not fall in the traditional categories of health-care, educational or organisational psychology.

The Council of Europe has to deal with a wide variety of issues, such as those dealing with the prevention and handling of crisis and disaster situations, forced migration and refugees, and insufficient traffic safety in Europe. These are areas where psychological expertise is urgently needed to enable European societies to cope with these inevitable problems.

This requires that psychologists not only be ready to intervene after problems have occurred but also be prepared to step into the planning, training and handling processes connected with these problems, which are both social and psychological in nature.

This also underlines the necessity of keeping our profession together – and not dividing it into segregated sub-professions. Disaster and crisis psychology illustrates this quite well: its scope covers the whole range of the traditional fields of health-care, educational and organisational psychology.

Tuomo Tikkanen, President, EFPA
European Federation of Psychologists’ Associations EFPA
Grasmarkt 105/18
Agora Galerij
B - 1000 Brussels
Belgium
http://www.efpa.be

***************************************************************************************
***************************************************************************************
EΠΙΣΗΜΗ MEΤΑΦΡΑΣΗ - TRADUCTION OFFICIELLE - OFFICIAL TRANSLATION. No.  147055
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Διεθνές Συνέδριο Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας.
Αθήνα, 18 Ιουλίου 2006

Tuomo Tikkanen
Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συλλόγων των Ψυχολόγων - EFPA

Η παρούσα κατάσταση και οι μελλοντικές προοπτικές του επαγγέλματος του ψυχολόγου στην Ευρώπη
Κοινοτική Οδηγία και Ευρωπαϊκή Πιστοποίηση στην Ψυχολογία  EuroPsy/ΕυρωΨυ

Η παρουσίαση βασίστηκε:
- Σε δύο μελέτες μεταξύ των Μελών της EFPA του Μαΐου και  Νοεμβρίου 2005.
- Στην υιοθέτηση της Οδηγίας 2005/36/ΕΚ της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 σχετικά με την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων
- Στις αποφάσεις για το συμβουλευτικό ρόλο της  EuroPsy/ΕυρωΨυ κατά την πειραματική περίοδο 2005-2007.

1. Ραγδαία Ανάπτυξη και Ευρεία Εφαρμογή

Η ψυχολογία ως επιστήμη εμφανίστηκε στην Ευρώπη εδώ και πάνω από 100 χρόνια.   Το 2005-2010 παρατηρούμε ότι το επάγγελμα του ψυχολόγου έχει καθιερωθεί με μόνιμο και σταθερό τρόπο στην ευρωπαϊκή κουλτούρα και σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.  Σημειώνεται ραγδαία ανάπτυξη στην Ευρώπη τόσο στον αριθμό των ψυχολόγων και των φοιτητών ψυχολογίας όσο και στην ποικιλία των ψυχολογικών υπηρεσιών.

Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία  Συλλόγων των Ψυχολόγων (EFPA) εκπροσωπεί 200.000 μέλη σε 32 ευρωπαϊκές χώρες και Συλλόγους Μέλη.   Από τον αριθμό αυτό, 165.000 είναι πλήρως εκπαιδευμένοι  ψυχολόγοι.   Όμως ο συνολικός αριθμός των ατόμων με σπουδές ψυχολογίας στα  κράτη μέλη της EFPA ανέρχεται σε 293.000 (Μελέτη EFPA, Μάιος 2005).  Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των επαγγελματιών ψυχολόγων στην Ευρώπη, θα είναι περίπου 371.000 το έτος 2010.   Επομένως, ο ρυθμός ανάπτυξης  θα είναι 5% το χρόνο, ή 27% συνολικά την περίοδο 2005-2010.

Οι χώρες με τον μεγαλύτερο αριθμό ψυχολόγων είναι η Ιταλία (55.000), η Γερμανία (45.000), το Ηνωμένο Βασίλειο (43.000), η Γαλλία (35.000) και η Ισπανία (30.000).
 
Άλλες ευρωπαϊκές χώρες με μεγάλο αριθμό ψυχολόγων είναι η Ολλανδία (18.000), το Βέλγιο (17.000), η Πορτογαλία (13.000), η Ελβετία (9.500), η Αυστρία (9.000), η Σουηδία (7.700), η Δανία (6.300), η Φινλανδία (5.000)  και η Νορβηγία (4.800).  Για την ακρίβεια, το 90% όλων των ευρωπαίων ψυχολόγων έχουν εκπαιδευτεί και εργάζονται σ’ αυτές τις 14 χώρες.

Υπάρχουν σήμερα 310.000 φοιτητές ψυχολογίας  στα κράτη μέλη της EFPA.  Σε πολλές χώρες, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι φοιτητές που ξεκινούν σπουδές ψυχολογίας από ό,τι απόφοιτοι.   Σε ορισμένες χώρες, το ποσοστό ψυχολόγων που ανήκουν στον εθνικό Σύλλογο Μέλος της EFPA είναι υψηλό, π.χ. στην Ιταλία και την Ισπανία (το 100%) και στις Σκανδιναβικές χώρες (το 90-95%).   Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν χώρες στις οποίες πολύ λιγότεροι ψυχολόγοι είναι μέλη των εθνικών συλλόγων (10-50%).

Για περισσότερες πληροφορίες για την EFPA και τους Συλλόγους-Μέλη, βλέπε www.efpa.be.

Τα κράτη μέλη της EFPA έχουν συνολικά πληθυσμό 543 εκατομμυρίων. Επομένως η τρέχουσα αναλογία ψυχολόγων ανά κατοίκους είναι 1 ψυχολόγος ανά 1.850 κατοίκους.  Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2010, η αναλογία αυτή θα είναι περίπου 1:1.500.  Υπάρχουν ήδη επτά ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες η αναλογία ισούται ή είναι μεγαλύτερη από 1:1.000: Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Ολλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία και Ελβετία.   Τέσσερις ακόμη χώρες υπολογίζεται ότι θα φθάσουν τον αριθμό αυτό το 2010.  Οι χώρες αυτές είναι η Εσθονία, η Φινλανδία, η Ισλανδία κα η Λετονία.

Η επίτευξη της αναλογίας του 1 ψυχολόγου ανά 1.000 κατοίκους  για το σύνολο της Ευρώπης προϋποθέτει περίπου 550.000 ψυχολόγους στις 31 ευρωπαϊκές χώρες που καλύπτονται από την EFPA.  Για πολλές από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες η επίτευξη αυτής της αναλογίας, θα σήμαινε τεράστια αύξηση του αριθμού των ψυχολόγων. Παραδείγματος χάριν, η Γερμανία με τα 83 εκατομμύρια κατοίκους θα έπρεπε να έχει 83.000 ψυχολόγους.

2. Νομικές διατάξεις στις ευρωπαϊκές χώρες

Σήμερα υπάρχουν εθνικοί νόμοι και νομικές διατάξεις που προστατεύουν το τίτλο «ψυχολόγος» και/ή ρυθμίζουν το επάγγελμα του ψυχολόγου στις
- 19 χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης
- σε 3 άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Πέραν αυτού, ανάλογος νόμος έχει συνταχθεί και προωθείται από τις κυβερνήσεις τουλάχιστον δύο κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων δύο ευρωπαϊκών κρατών.

Επομένως, υφίσταται νομική ρύθμιση (ή νομοθεσία υπό προώθηση) στα 26 από τα 32  κράτη μέλη της EFPA.  Τα 21 Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης  με νομικές ρυθμίσεις (ή νομοθεσία υπό προώθηση/σημειωμένα με *) είναι η Αυστρία, το Βέλγιο, η Κύπρος, η Εσθονία, η Δανία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ουγγαρία, η Ιρλανδία*, η Ιταλία, η Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, η Μάλτα, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία, η Ισπανία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο*.  Οι άλλες πέντε ευρωπαϊκές χώρες είναι η Κροατία, η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Ελβετία* και η Τουρκία*.

Πέραν αυτού, σε 12 χώρες ισχύουν διατάξεις και/ή ρυθμίσεις σχετικά με τη δημόσια χρηματοδότηση ιδιωτικών ψυχολογικών υπηρεσιών (ισχυρότερες από ιδιωτικές ασφαλιστικές συμφωνίες).   Οι διατάξεις και οι ρυθμίσεις ποικίλλουν αρκετά.  Οι χώρες αυτές είναι η Αυστρία, η Δημοκρατία της Τσεχίας, η Δανία, η Εσθονία, η Φινλανδία, η Γερμανία, η Ιρλανδία, το Λίχτενσταϊν, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Σλοβακία και η Σουηδία.

Από τα Κράτη Μέλη της ΕΕ, μόνο τέσσερα δεν διαθέτουν βασική νομική ρύθμιση για ψυχολόγους, είτε ήδη υφιστάμενη είτε υπό επεξεργασία από την κυβέρνηση.  Αυτές οι τέσσερις χώρες είναι η Δημοκρατία της Τσεχίας, η Λετονία, η Ολλανδία και η Σλοβενία.

Εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Λίχτενσταϊν  επίσης δε διαθέτει βασική νομική ρύθμιση για ψυχολόγους.

3. Αναγνώριση του Επαγγέλματος σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο:  Η Κοινοτική  Οδηγία και η Ευρωπαϊκή Πιστοποίηση στην Ψυχολογία - ΕυρωΨυ

Οδηγία σχετικά με την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων που υιοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση την 7η Σεπτεμβρίου 2005.

Την 7η Σεπτεμβρίου 2005, η Οδηγία 2005/36/ΕΚ σχετικά με την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων έγινε τελικά αποδεκτή τόσο από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.  Τα Κράτη Μέλη υποχρεούνται να εφαρμόσουν την Οδηγία στην εθνική τους νομοθεσία εντός δύο ετών, μέχρι τον Σεπτέμβριο 2007.

Αυτό αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό βήμα για το επάγγελμα του ψυχολόγου.   Παρέχει στην EFPA την εντελώς νέα ευκαιρία να υποβάλει άμεση πρόταση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στα Κράτη Μέλη της ΕΕ για τα Ευρωπαϊκά πρότυπα σχετικά με τις  σπουδές και την εκπαίδευση των ψυχολόγων στην Ευρώπη (ΕυρωΨυ).

Το Άρθρο 15 της Οδηγίας επιβεβαιώνει το δικαίωμα των εκπροσώπων ευρωπαϊκών επαγγελματικών ενώσεων – όπως η EFPA - να υποβάλουν προτάσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για «κοινές βάσεις» ή «ελάχιστες προϋποθέσεις» που θα οδηγούν στην αυτόματη αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω αντισταθμιστικά μέτρα.    Η Οδηγία δίνει στην EFPA τη δυνατότητα να υποβάλει «εύλογο αίτημα» για το συντονισμό των ελάχιστων προϋποθέσεων στην εκπαίδευση των ψυχολόγων, και τη δυνατότητα να αναπτύξει μία Ευρωπαϊκή Επαγγελματική Κάρτα που να προωθεί την κινητικότητα.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι η πρόταση της ΕΑΡ (Ευρωπαϊκής Ένωσης Ψυχοθεραπείας) να συμπεριληφθούν οι «ψυχοθεραπευτές» στην Οδηγία ως ξεχωριστή επαγγελματική ομάδα απορρίφθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο.

Η Ευρωπαϊκή Πιστοποίηση στην Ψυχολογία -ΕυρωΨυ

Το ΕυρωΨυ αποτελεί πρότυπο για τις σπουδές και την εκπαίδευση των ψυχολόγων, το οποίο έχει αναπτύξει EFPA για τους σκοπούς αυτούς.   Το επίπεδο του προτύπου αυτού είναι αρκετά υψηλό προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποδοχή του από την πλειοψηφία των Κρατών Μελών της ΕΕ ως βάση για την αυτόματη αναγνώριση.  Επίσης, ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κρατών που δεν είναι μέλη της ΕΕ μπορούν επίσης να δεχθούν το πρότυπο αυτό.

Η έκθεση ΕυρωΨυ, οι προϋποθέσεις, οι κανονισμοί και άλλο υλικό βρίσκονται στην ιστοσελίδα της EFPA, www.efpa.be – EuroPsy.

Το πλαίσιο του ΕυρωΨυ είχε ήδη γίνει δεκτό στη Γενική Συνέλευση της EFPA στο Λονδίνο το 2001. Συνίσταται σε πανεπιστημιακές σπουδές ψυχολογίας σε Μεταπτυχιακό επίπεδο «Μάστερ» ή αντίστοιχο επίπεδο, συνολικής διάρκειας έξι ετών και σε εποπτευόμενη πρακτική άσκηση, η οποία περιλαμβάνεται ή είναι συμπληρωματική του πτυχίου.   Η τελική έκθεση ΕυρωΨυ έγινε αποδεκτή από τη Γενική Συνέλευση της EFPA στη Γρανάδα τον Ιούλιο 2005.

Το ΕυρωΨυ έχει ήδη υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και θα υποβληθεί επίσης στις αρμόδιες αρχές των Κρατών Μελών της ΕΕ.

Η EFPA θα διαπραγματευθεί τη «διαμόρφωση κοινής βάσης-προτύπου» με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.  Αυτό θα γίνει με τη συλλογή ακριβών στοιχείων για τη διάρκεια και το περιεχόμενο των σπουδών ψυχολογίας στα Κράτη Μέλη της ΕΕ. Αυτές οι διαβουλεύσεις και η «διαμόρφωση προτύπου» θα πραγματοποιηθούν κατά τη διάρκεια του 2006-2007.

Ταυτόχρονα, έχουμε τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε τις πρακτικές διαδικασίες που αφορούν στην ΕυρωΨυ και/ή την αναγνώριση των ευρωπαίων ψυχολόγων των οποίων οι σπουδές και η εκπαίδευση πληρούν τα κριτήρια της πιστοποίησης ΕυρωΨυ.   Αυτές οι διαβουλεύσεις και η πειραματική περίοδος θα χρειασθούν χρόνο και πολλή δουλειά το 2006-2007.

Σκοπός της EFPA είναι η εξασφάλιση και η προώθηση της κινητικότητας και της ποιότητας των ψυχολόγων στην Ευρώπη.   Θα έχει επίσης μεγάλο αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή κουλτούρα. Θα καθιερωθούν οι ψυχολόγοι ως ελεγχόμενο επάγγελμα στην Ευρώπη με μόνιμο και  μη αναστρέψιμο τρόπο.

Τελικό Κείμενο Οδηγίας

Η αγγλική εκδοχή της Οδηγίας – καθώς και μεταφράσεις σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ – βρίσκονται στην ιστοσελίδα της ΕΕ:

http//:register.consilium.eu.int/pdf/en/05/st03/st03627.en05.pdf

Πέραν αυτού, η Επιτροπή έχει δημοσιεύσει την άποψή της  για τη διαδικασία του Άρθρου 15 σχετικά με τη διαμόρφωση «κοινής βάσης-προτύπου».   Μπορεί να βρεθεί στην ακόλουθη ιστοσελίδα:

http://europa.eu.int/comm/internal_market/qualifications/docs/future/platforms_en.pdf

Τρέχουσα Κατάσταση:
Εθνικές σπουδές και προϋποθέσεις εκπαίδευσης έναντι του Μοντέλου ΕυρωΨυ

Σήμερα, η κατάσταση έχει ως εξής (μελέτη EFPA, Νοέμβριος 2006):
Σε σχέση με τα πρότυπα ΕυρωΨυ, υπάρχουν τρεις ομάδες χωρών:
Ν=32 χώρες

1) 15 χώρες που πληρούν τα κριτήρια ικανοποιητικά: 5-6 έτη πανεπιστημιακών σπουδών και προϋπόθεση εποπτευόμενης πρακτικής άσκησης είτε στο πλαίσιο των πανεπιστημιακών σπουδών είτε μετά
-> Πληρούν όλες τις προϋποθέσεις ΕυρωΨυ

2) Δέκα (10) χώρες που πληρούν την προϋπόθεση των πανεπιστημιακών σπουδών επαρκούς διάρκειας (τουλάχιστον πέντε (5) έτη/επίπεδο Μεταπτυχιακών σπουδών «Μάστερ» ή αντίστοιχο) αλλά δεν απαιτούν εποπτευόμενη πρακτική άσκηση.
-> Πληρούν τα ακαδημαϊκά κριτήρια ΕυρωΨυ, πρέπει  να προστεθεί η εποπτευόμενη πρακτική άσκηση.

3) Επτά (7) χώρες στις οποίες οι εθνικές διατάξεις επιτρέπουν τη χρήση του τίτλου και την άσκηση του επαγγέλματος του ψυχολόγου μόνο μετά από 3 ή 4 χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών.
-> Πρέπει να αναπτυχθούν οι εθνικές σπουδές και το σύστημα εκπαίδευσης και/ή να ληφθούν εθνικά  αντισταθμιστικά μέτρα.

-> Σύγκριση: Παράδειγμα Διαμόρφωσης Προτύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ψυχολόγοι που έχουν τα προσόντα και επιθυμούν να λάβουν την Πιστοποίηση ΕυρωΨυ

Εκτίμηση των Συλλόγων Μελών της EFPA (μελέτη EFPA, Μάιος 2005)

  • 23 Σύλλογοι Μέλη ήταν έτοιμοι να δώσουν μια εκτίμηση, χωρίς να έχουν πραγματοποιήσει  έρευνα αγοράς
    (ΕΡΩΤΗΣΗ: «Ποσοστό ψυχολόγων που έχουν τα προσόντα και έχουν την τάση να αγοράσουν την Πιστοποίηση ΕυρωΨυ»)
  • Τεράστια Διακύμανση:  1-60% των ψυχολόγων (με αποκλεισμό του 90-100% των απαντήσεων)
  • Παραδείγματα υψηλών εκτιμήσεων:  Ελλάδα, Πορτογαλία, Λετονία, Λιθουανία (60%), Γαλλία, Εσθονία (50%)
  • Παραδείγματα χαμηλών εκτιμήσεων: Ισπανία (<1%), Βέλγιο, Ιταλία (3%), Αυστρία (4%), Σουηδία (<5%)
  • Αποτέλεσμα: Μέσος Όρος: 15% των ψυχολόγων
    - Με βάση την ιδιότητα μέλους της EFPA =>23.000 ψυχολόγοι
    - Με βάση το συνολικό αριθμό ψυχολόγων στην Ευρώπη =>44.000 ψυχολόγοι
  • Αυτή η συνολική εκτίμηση είναι αρκετά αισιόδοξη
  • Θα έπρεπε και θα διεξαχθεί πραγματική έρευνα αγοράς
  • Η πραγματική ελκυστικότητα της Πιστοποίησης ΕυρωΨυ εξαρτάται πολύ από την πολιτική αποδοχής της από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Τα οφέλη από το ΕυρωΨυ

Τα οφέλη τα οποία το ΕυρωΨυ μπορεί να προσφέρει στους διαφόρους κατόχους είναι πολλά.  Περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

1. Διαφάνεια για τους πελάτες
Οι πελάτες σε ολόκληρη την Ευρώπη θα έχουν καλύτερη άποψη για τα προσόντα των ψυχολόγων.

2. Ποιότητα
Το ΕυρωΨυ θα αποτελεί εγγύηση ποιότητας για τους επαγγελματίες.

3. Κινητικότητα
Αυτόματη αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων σε άλλες χώρες.

4. Ανάπτυξη του επαγγέλματος στην Ευρώπη
Αύξηση της συνεργασίας μεταξύ των ασκούντων το επάγγελμα του ψυχολόγου στην Ευρώπη.
Ανάγκη συνεργασίας μεταξύ των εθνικών συλλόγων για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των μελών τους που εργάζονται στο εξωτερικό.

5. Ανάπτυξη του επαγγέλματος σε μεμονωμένες χώρες
Το ΕυρωΨυ θα αποτελέσει μέσο συνεργασίας με τα πανεπιστήμια
Το ΕυρωΨυ θα μπορούσε να βοηθήσει την άνοδο των κριτηρίων σε ορισμένες χώρες

6. Εργασιακές ευκαιρίες
Οι πελάτες ενδέχεται τελικά να επιλέξουν κάτοχο της Πιστοποίησης ΕυρωΨυ έναντι κάποιου που έχει μόνο εθνικό πτυχίο, και ειδικότερα στις περιπτώσεις όπου το εθνικό πτυχίο λήφθηκε χωρίς εποπτευόμενη πρακτική άσκηση.

7. Υπόσταση
Κύρος των πανεπιστημίων που συνδέονται με το ΕυρωΨυ
Κύρος των επαγγελματικών συλλόγων εντός της EFPA

8. Προσέλκυση Φοιτητών
Ευκαιρία για την καλύτερη δυνατή άσκηση του επαγγέλματος και την ανάπτυξη προγραμμάτων σπουδών και εκπαίδευσης σε σχέση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

4. Ενότητα στη διαφορετικότητα – Ένα επάγγελμα με πολλές δραστηριότητες

Τα βασικά πεδία εργασίας εξακολουθούν να είναι (μελέτη EFPA, Μάιος 2003):
- 60% - Υπηρεσίες υγείας/κλινική ψυχολογία
- 15% - Εκπαιδευτική/αναπτυξιακή ψυχολογία
- 15% - Εργασιακή/οργανωτική ψυχολογία
- 10% - Άλλοι τομείς

Η εθνική νομοθεσία στις Ευρωπαϊκές χώρες ως επί το πλείστον αντιμετωπίζει την ψυχολογία ως ένα επάγγελμα και αναγνωρίζει ένα μόνο τίτλο – του «ψυχολόγου» - για το επάγγελμα, χωρίς να το διαιρεί σε υποκατηγορίες.    Ωστόσο, οι διατάξεις που αφορούν την κάλυψη από το κράτος των εξόδων που έκανε ο πελάτης σε ιδιώτη ψυχολόγο, συχνά προϋποθέτουν ότι ο ψυχολόγος αυτός να έχει πρόσθετη ειδίκευση στους τομείς της  υγείας, της κλινικής ψυχολογίας ή της ψυχοθεραπείας.

Η συνοχή του επαγγέλματος είναι ζωτικής σημασίας για διαφόρους λόγους.  Ακόμη και οι πλέον εδραιωμένοι τομείς εφαρμοσμένης ψυχολογίας είναι ευάλωτοι στην επαγγελματική τους άσκηση δεχόμενοι την πίεση άλλων επαγγελμάτων.    Στον τομέα της υγείας/κλινικής ψυχολογίας, οι ψυχολόγοι συχνά αμφισβητούνται και διατυπώνονται αντιρρήσεις για την  αυθεντία τους από τους ψυχιάτρους και τους ψυχοθεραπευτές, οι οποίοι μπορεί να μην έχουν καμία βασική ψυχολογική εκπαίδευση.  Οι εκπαιδευτικοί ψυχολόγοι είναι συχνά ευάλωτοι στην κατανομή των εργασιών μεταξύ των ιδίων και  άλλων επαγγελματιών που εξυπηρετούν τους μαθητές.   Σε ορισμένες χώρες, εξειδικευμένοι δάσκαλοι, νοσοκόμες, κοινωνικοί λειτουργοί και άλλο προσωπικό που αξιολογεί και κάνει συνεδρίες με τους μαθητές, στην ουσία ασκεί έργο που κανονικά απαιτεί σπουδές ψυχολογίας.   Στο επιχειρηματικό περιβάλλον, οι εργασιακοί και οργανωτικοί ψυχολόγοι σε πολλές χώρες υστερούν αριθμητικά των συμβούλων οργάνωσης, σταδιοδρομίας και προσλήψεων, καθώς και των συμβούλων με άλλα γνωστικά αντικείμενα.

Διαφορετική ανάπτυξη και έμφαση σε διαφορετικές χώρες

Η ιστορία δίνει φυσικές εξηγήσεις για τους λόγους για τους οποίους το επάγγελμα αναπτύχθηκε διαφορετικά σε διαφορετικές χώρες.   Σε χώρες όπου το επάγγελμα έχει μεγάλη παράδοση, η αναλογία των ψυχολόγων που εργάζονται στον τομέα της υγείας-περίθαλψης είναι υψηλή.  Παραδείγματος χάριν, σχεδόν όλοι οι ψυχολόγοι στην Ιταλία εργάζονται στον τομέα της υγείας.  Το ποσοστό των ψυχολόγων που εργάζονται στον τομέα αυτό είναι περίπου 80% στη Νορβηγία, 70% στην Ελλάδα, 68% στη Γερμανία, 65% στη Σλοβακία και 63% στην Ισπανία.

Αντιθέτως, στις χώρες όπου η ψυχολογία είναι ακόμη αναπτυσσόμενο επάγγελμα, σχετικά μικρό ποσοστό ψυχολόγων εργάζεται στον τομέα υγείας-περίθαλψης.  Οι χώρες αυτές περιλαμβάνουν την Κροατία (13%), Λετονία (14%), Εσθονία (15%), Λιθουανία (20%) και Σλοβενία (21%).

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μπορεί κανείς να διαπιστώσει σημαντική παρουσία ψυχολόγων εντός του εκπαιδευτικού συστήματος, πράγμα το οποίο αντανακλάται στην υψηλή αναλογία των επαγγελματιών που εργάζονται στον τομέα αυτό.   Καλά παραδείγματα είναι η Λετονία (66%), η Ισλανδία, η Λιθουανία και η Τουρκία (40%), η Κροατία (38%) και η Εσθονία, η Γαλλία κα το Λουξεμβούργο (30%).

Σε ορισμένες χώρες η χρήση ψυχολόγων στα σχολεία είναι σχεδόν ανύπαρκτη, όπως είναι η περίπτωση της Ιταλίας.  Οι αριθμοί είναι επίσης σχετικά χαμηλοί στις χώρες όπου η πλειοψηφία των επαγγελματιών εργάζονται στον τομέα υγείας-περίθαλψης, π.χ. στη Γερμανία (3%), στην Αυστρία και το Ηνωμένο Βασίλειο (13%) και στη Νορβηγία (14%).

Το προφίλ της εργασιακής και οργανωτικής ψυχολογίας είναι επίσης πολύ διαφορετικό σε διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες, με το ποσοστό όλων των επαγγελματιών που εργάζονται στον τομέα αυτό να κυμαίνεται από 1 έως 30%.   Παραδοσιακά, χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο (29%), το Βέλγιο (25%), η Γερμανία (21%), η Αυστρία, η Γαλλία, η Ολλανδία και η Σουηδία (20%) είχαν σχετικά υψηλό ποσοστό των ψυχολόγων τους να εργάζονται στον τομέα αυτό.    Η αναλογία είναι επίσης υψηλή στις χώρες όπου το επάγγελμα έχει πρόσφατα σημειώσει αρκετά ταχεία ανάπτυξη.  Αυτές οι χώρες περιλαμβάνουν τη Λιθουανία (30%), την Κροατία (28%), τη Μάλτα και τη Σλοβενία (25%).

Σχετικά χαμηλοί αριθμοί βρίσκονται στην Ιταλία (1%), στην Ελλάδα και την Τουρκία (6%), στη Δανία και τη Νορβηγία (7%) και στην Ισπανία (8%).

Άλλοι τομείς εφαρμογής περιλαμβάνουν την έρευνα, τη διδασκαλία, τον προγραμματισμό, την ηγεσία κλπ.  Κατά μέσο όρο, περίπου το 10% όλων των Ευρωπαίων ψυχολόγων εργάζονται εντός του πλαισίου αυτού.   Πολλοί από αυτούς δεν εργάζονται με τον τίτλο του «ψυχολόγου»  αλλά  έχουν άλλους επαγγελματικούς τίτλους.  Αυτό είναι πεδίο ιδιαίτερης σημασίας.   Είναι σημαντική για τους ψυχολόγους η επιδίωξη ηγετικών θέσεων και θέσεων με ευθύνη για τον προγραμματισμό και τη διδασκαλία,  συνεισφέροντας έτσι τον ψυχολογικό τρόπο του σκέπτεσθαι στην κοινωνία.   Η αναλογία ψυχολόγων σ’ αυτούς τους «άλλους τομείς» είναι υψηλή στη Δημοκρατία της Τσεχίας (35%), την Ελβετία (33%), τη Σλοβενία (29%), την Εσθονία και την Ισλανδία (25%).

Αντιθέτως, σχετικά χαμηλοί αριθμοί διαπιστώνονται στη Λετονία (2%), στην Ελλάδα (4%), στη Γαλλία και τη Σλοβακία (5%) και στη Γερμανία (9%).  Φαίνεται ότι η αναλογία ψυχολόγων που εργάζονται στους «άλλους τομείς»  αποτελεί τη συνισταμένη πολλών παραγόντων, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι ευκαιρίες εργασίας στους παραδοσιακούς τομείς όπως η υγεία, η εκπαίδευση ή οι οργανισμοί.

5. Οι πλέον πρόσφατες Ευρωπαϊκές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η επιστήμη της ψυχολογίας: Η συμμετοχή της EFPA στο Συμβούλιο της Ευρώπης

- Ψυχολογία κρίσεων και καταστροφών, ακούσιας μετανάστευσης και ασφάλειας κυκλοφορίας

Στην EFPA αναγνωρίστηκε η ιδιότητά της ως Μη Κυβερνητικού Οργανισμού (ΜΚΟ) με συμβουλευτικές αρμοδιότητες και δικαίωμα συμμετοχής στο Συμβούλιο της Ευρώπης το φθινόπωρο του 2003.

Το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι ευρύτερο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  46 ευρωπαϊκές χώρες – από τον Ατλαντικό Ωκεανό μέχρι την Κασπία Θάλασσα – ανήκουν στο Συμβούλιο της Ευρώπης.  Περιλαμβάνει επίσης ανατολικές και νοτιοανατολικές ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ρωσία, η Ουκρανία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Σερβία, όπου η EFPA δεν έχει ακόμη Συλλόγους Μέλη.

Είναι αξιοσημείωτο ότι το Συμβούλιο της Ευρώπης χρειάζεται ψυχολογικές γνώσεις σε τομείς που δεν εμπίπτουν στις παραδοσιακές κατηγορίες υγείας-περίθαλψης, εκπαιδευτικής ψυχολογίας ή οργανωτικής ψυχολογίας.

Το Συμβούλιο της Ευρώπης υποχρεούται να αντιμετωπίζει  ευρεία ποικιλία θεμάτων, όπως την πρόληψη και τη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών, την ακούσια μετανάστευση και τους πρόσφυγες, και την ανεπαρκή ασφάλεια κυκλοφορίας στην Ευρώπη.  Αυτοί είναι τομείς όπου η ψυχολογική εμπειρογνωμοσύνη είναι επειγόντως αναγκαία, προκειμένου να δοθεί στις Ευρωπαϊκές κοινωνίες η δυνατότητα να αντιμετωπίσουν αυτά τα αναπόφευκτα προβλήματα.

Αυτό προϋποθέτει ότι οι ψυχολόγοι δεν θα είναι μόνο έτοιμοι να παρέμβουν μετά την επέλευση των προβλημάτων, αλλά πρέπει να είναι έτοιμοι να παρεμβαίνουν στις διαδικασίες σχεδιασμού, εκπαίδευσης και διαχείρισης που συνδέονται με τα προβλήματα αυτά, τα οποία είναι τόσο κοινωνικής όσο και ψυχολογικής φύσεως.

Αυτό υπογραμμίζει επίσης την αναγκαιότητα συνοχής του επαγγέλματός μας – και όχι της υποδιαίρεσής του σε ξεχωριστές ειδικότητες. Η ψυχολογία καταστροφών και κρίσεων απεικονίζει αυτό πολύ καλά:  Το αντικείμενό της καλύπτει ολόκληρο το πεδίο των παραδοσιακών τομέων της υγείας-περίθαλψης, της εκπαιδευτικής και της οργανωτικής ψυχολογίας.

Ο Πρόεδρος της EFPA Tuomo Tikkanen
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συλλόγων των Ψυχολόγων - EFPA
Grasmarkt 105/18
Agora Galerij
B-1000 Brussels
Belgium
http://www.efpa.be

Τ.Σ. Εισερχόμενο Έγγραφο στο Αρχείο του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Αριθμός Πρωτοκόλλου: 4.875/Ημερομηνία: 4-10-2008
===================================
Ακριβής μετάφραση του συνημμένου κειμένου από τα Αγγλικά
Αθήνα, 27.10.2008
Η μεταφράστρια
Α. Δαδινάκη


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Mεταφραστικό Γραφείο Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα.
BUREAU DES TRADUCTIONS DU MINISTERE DES AFFAIRES ETRANGERES
DE LA REPUBLIQUE HELLENIQUE, ATHENES.
HELLENIC REPUBLIC MINISTRY OF FOREIGN AFFAIRS
TRANSLATION OFFICE, ATHENS.

Επιμέλεια διεκπεραίωσης: Δέσποινα-Μαρία Κεφαλίδου, Ψυχολόγος, Μέλος τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου (Α.Μ.Π.Ψ.Σ.: 0934), Υπεύθυνη του Τομέα ΕΚΔΟΣΕΩΝ-ΜΕΛΕΤΩΝ-ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ, του Διοικητικού Συμβουλίου τού ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.


   

 
 
Copyright © 2000 - Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος Όροι Χρήσης Online Επισκέπτες: 34
Τελευταία ενημέρωση : 13 Απρίλιος 2017