Θεσμικό Πλαίσιο: Αποφάσεις Οργάνων τής Πολιτείας για το επάγγελμα του Ψυχολόγου
 
Καταδικάσθηκε «ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ», από Δικαστήριο τής Χώρας [ΠλΚ: 1064/08.04.2011].
 

Ασκήθηκε δίωξη για παράβαση διατάξεων του Αναγκαστικού Νόμου 1565/1939 (ΦΕΚ 16/τ.Α΄/14-01-1939), «Περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», δηλαδή απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ιδιώνυμο αδίκημα. Με βάση το κατηγορητήριο: “Κατηγορείται ως υπαίτιος του ότι ... κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούλιο 2005 έως το έτος 2009 ... σφετερίστηκε τον τίτλο του Ιατρού ... ασκούσε παράνομα το ιατρικό επάγγελμα ... εκδίδοντας μάλιστα και σχετικές γνωματεύσεις που περιλαμβάνουν διάγνωση ψυχικής κατάστασης και συμβουλές θεραπείας χωρίς να έχει άδεια από το αρμόδιο Υπουργείο, χωρίς να είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου και χωρίς να έχει πτυχίο της Ιατρικής Σχολής κάποιου Πανεπιστημίου... Για παράβαση των άρθρων 1, 12, 14, 26, 27 παρ.1, 53, 79 παρ. 1, 2, 111, 112 Α.Ν. 1565/39”.

 
  Κάντε το PSY.GR Πρώτη Σελίδα  
   
 
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
Αρχική σελίδα Site Map Επικοινωνία
  Members Only  
Επιστημονικές Εκδηλώσεις
 
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 06 Φεβρουάριος 2011
 

ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ οι «Τηλεθεραπευτές», <Τηλεψυχολόγοι> ή <Τηλεψυχίατροι>. E_life_2011. 2o ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ, Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο. Υπό την Αιγίδα των: Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, Ελληνικής Ψυχολογικής Εταιρείας, Ελληνικού Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών. Με την υποστήριξη του Οργανισμού κατά των Ναρκωτικών.

Εν τέλει, δεν είναι σίγουρο ότι οι επαγγελματικές πρακτικές όσων ευαγγελίζονται και κάνουν χρήση τού Διαδικτύου στην Ψυχολογική Θεραπεία και στην Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας απορρέουν από θεωρητική επεξεργασία και φιλοσοφικές θεωρήσεις. Το πιθανότερο είναι ότι οι επαγγελματικές-οικονομικές προσδοκίες υπαγορεύουν την «Θεωρία» και την «φιλοσοφική θεώρηση»”.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

PANHELLENIC PSYCHOLOGICAL ASSOCIATION

ΕΔΡΑ: ΑΘΗΝΑ • ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Τζώρτζ 10, Πλατεία Κάνιγγος, 106 77 ΑΘΗΝΑ •

Τηλέφωνο: 210 - 3800635, fax: 210 - 3800578 • http://www.psy.gr E-mail: ds@psy.gr

Αθήνα, 5 Φεβρουαρίου 2011 / 5 Μαρτίου 2011, Αριθμός Πρωτοκόλλου: 6.934

Προς την Οργανωτική Επιτροπή τού Συνεδρίου E-LIFE 2011, [Θεσσαλονίκη, 01.04.2011 - 03.04.2011]

Πρόεδρο, Δρ. Κωνσταντίνο Σιώμο, Ψυχίατρο.

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Σας αποστέλλουμε το κείμενο της εισήγησης, για το Συνέδριο που έχετε την τιμή να προεδρεύετε, για τα πρακτικά τού Συνεδρίου, με Θέμα:

Κοινωνικο-ηθικοί, δεοντολογικοί και νομικοί φραγμοί για την άσκηση Διαδικτυακής ή τηλεφωνικής Ψυχολογικής Θεραπείας ή Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας.

Φορέας παρουσίασης: ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ: Νικόλαος Ι. Μάντης 1, Παρρησία Χ. Σαλεμή 2.

1 Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, Ψυχολόγος, Διδάκτωρ Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών.

2 Υπεύθυνη Τομέα Άσκησης Επαγγέλματος, του Διοικητικού Συμβουλίου τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, Ψυχολόγος, MSc Κλινικής Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης.

Η επαγγελματική πρακτική και η προσπάθεια «θεωρητικής τεκμηρίωσης» από ορισμένους επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας, οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες Ψυχολογικής Θεραπείας [και κατά άτυπη γραμματική συνένωση: «Ψυχοθεραπείας»] και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας, για συστηματική θεραπευτική παρέμβαση δια του Διαδικτύου, του Τηλεφώνου ή όποιου άλλου μέσου, με το οποίο υποκαθίσταται η άμεση φυσική παρουσία Θεραπευτή και Θεραπευομένου-Πελάτη-Πολίτη, προσκρούει ευθέως σε μια σειρά κοινωνικο-ηθικούς, δεοντολογικούς και νομικούς κανόνες.

Εν αρχή, στον ειδικό Νόμο 991/79 «Για την άσκηση του επαγγέλματος του Ψυχολόγου στην Ελλάδα και για άλλες διατάξεις». [Νόμος: 991/1979 (ΦΕΚ 278/τ. Α΄/20-12-1979)], ορίζεται ρητώς ότι: «Ο Ψυχολόγος στην άσκηση του επαγγέλματός του ερευνά και αξιολογεί την προσωπικότητα και την συμπεριφορά του ανθρώπου και εργάζεται με τις καθιερωμένες αρχές και μεθόδους της Επιστήμης της Ψυχολογίας για την αξιοποίηση και βελτίωσή τους.».

Αυτός είναι και ο νομικός κανόνας, αναφορικώς με τις άμεσες παρεμβάσεις στην Προσωπικότητα και στη Συμπεριφορά τού ανθρώπου, για την αξιοποίηση και βελτίωσή τους.

Συνεπώς, οι πρόνοιες του Νόμου αφορούν και δεσμεύουν όλους όσοι δικαιούνται, κατά Νόμον, να ασκούν Ψυχολογική Συμβουλευτική - Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας και Ψυχολογική Θεραπεία, δηλαδή τους Ψυχολόγους, τους Ψυχιάτρους και τους  Παιδοψυχιάτρους.

Η εφαρμοζόμενη πρακτική από τους «διαδικτυακούς θεραπευτές», κατόχους κατά Νόμον άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος του Ψυχολόγου ή του Ιατρού [με τίτλο ειδικότητας Ψυχιάτρου ή Παιδοψυχιάτρου], ή από παρανόμους που παραβαίνουν ρητές διατάξεις τού Ποινικού Κώδικα, δεν μπορεί να αποτελέσει νομοκαθεστημένη τάξη για την παροχή «εξ αποστάσεως» υπηρεσιών Ψυχολογικής Θεραπείας ή Ψυχολογικής Συμβουλευτικής - Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας.

Η εξέταση της δυνατότητας παροχής υπηρεσιών έκτακτης ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, μέσω τηλεφωνικών γραμμών Άμεσης Βοήθειας, από φορείς δημόσιου χαρακτήρα, και η έκταση των παρεμβάσεων, θα πρέπει να τύχει συνολικής θεωρητικής επεξεργασίας από το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας -τον θεσμοθετημένο ανώτατο φορέα τής Πολιτείας, για την εξέταση παρόμοιων επιστημονικών ζητημάτων, σε θέματα Ψυχικής Υγείας,  θεσμικού χαρακτήρα-, το οποίο και να προτείνει προς θεσμοθέτηση αυστηρό πλαίσιο κανόνων λειτουργίας των τηλεφωνικών γραμμών παροχής υπηρεσιών Άμεσης Βοήθειας.

Η διαδικασία τής Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας – Αρχικής Θεραπευτικής Παρέμβασης και της Ψυχολογικής Θεραπείας, εξετάζεται από την επιστήμη τής Ψυχολογίας, αναφορικώς με το εσωτερικό περιεχόμενό της, αλλά και το πλαίσιο υλοποίησής της.

Ειδικώς, όμως, στο πλαίσιο και τους όρους εφαρμογής, η διαδικασία εξετάζεται και από μια σειρά άλλες εμπειρικές κοινωνικές επιστήμες, όπως την Κοινωνιολογία και την Κοινωνική Ανθρωπολογία. Επίσης, οπωσδήποτε εξετάζεται, από την επιστήμη τού Δικαίου –κανονιστική κοινωνική επιστήμη-, και την Φιλοσοφία.

Έχοντας τα ανωτέρω ως αρχικά δεδομένα, και ως όρο «εκ των ων ουκ άνευ» –για την τήρηση της νομιμότητας στην παροχή των ως άνω ψυχολογικών υπηρεσιών-, το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου καταθέτει τις θέσεις του, μερικές εκ των οποίων διατυπώνονται και υπό μορφήν ρητορικών ερωτημάτων προς την κοινότητα των επιστημόνων-επαγγελματιών Ψυχικής Υγείας: Ψυχολόγων, Ιατρών – Ψυχιάτρων και Παιδοψυχιάτρων, των μόνων δικαιουμένων, να ασκούν άμεσες παρεμβάσεις στην Προσωπικότητα και την Συμπεριφορά τού ανθρώπου για την για την αξιοποίηση και βελτίωσή τους.

Το εν αρχή αναφερθέν αυστηρό νομικό πλαίσιο –για τις άμεσες παρεμβάσεις σε θέματα Προσωπικότητας και Συμπεριφοράς τού ανθρώπου-, έχει περιαφθεί με το κύρος και την ισχύ αποφάσεων των Δικαστηρίων τής Χώρας.

Προσφάτως, στις 10 Ιανουαρίου 2011, καταδικάσθηκε οριστικώς, από Δικαστήριο τής Χώρας, Κοινωνική Λειτουργός - «Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας» - «Ψυχοθεραπεύτρια», με βάση το Κατηγορητήριο, για κατ’ εξακολούθησιν παράβαση του Νόμου:

«... Κατηγορείσαι ότι ................... σε οικεία ιστοσελίδα του διαδικτύου διαφημιζόσουν ως Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – Ψυχοθεραπεύτρια δραστηριότητες που ανέπτυσσες στην ......... και οι οποίες παρεμβαίνουν αμέσως στην προσωπικότητα και την συμπεριφορά του ανθρώπου που ανάγονται στην ειδικότητα του Ψυχολόγου, χωρίς να κατέχεις την κατά Νόμο προβλεπόμενη άδεια ασκήσεως επαγγέλματος Ψυχολόγου. Ήτοι κατά παράβαση των άρθρων 1 και 12 Ν. 991/79 σε συνδ. Με το άρθρο 458 Π.Κ.».

Το έτος 2007 καταδικάσθηκε, οριστικώς, τελεσιδίκως και αμετακλήτως, άτομο το οποίο διαφημιζόταν σαν «Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας». Παραπέμφθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης, αυτεπαγγέλτως, και κατ’ έγκλησιν του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου επειδή:

« ... διαφημιζόταν ως Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, σε θέματα φοβίας, ήπιας κατάθλιψης, μελαγχολίας κ.λπ. που ανάγονται στην ειδικότητα του Ψυχολόγου, χωρίς να κατέχει την κατά Νόμο προβλεπόμενη άδεια ασκήσεως επαγγέλματος Ψυχολόγου. … Η πράξη για την οποία κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος προβλέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 1, 12, 14, 26 §2 Π.Κ. και άρθρ. 1 και 12 Ν 991/1979. … Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριο σε δημόσια συνεδρίαση αυθημερόν …».

Βασική θέση τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου είναι να τηρείται η νομιμότητα κατά την άσκηση του επαγγέλματος του Ψυχολόγου, και οι Ψυχολόγοι να τηρούν, κατ’ ανάλογον εφαρμογήν, τους κανόνες δεοντολογίας τού Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, με δεδομένο ότι δεν έχει ακόμη θεσμοθετηθεί Κώδικας Δεοντολογίας για το Επάγγελμα του Ψυχολόγου.

Στον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας περιλαμβάνονται και οι ακόλουθες διατάξεις:

Στο Άρθρο 7, υπό τον τίτλο «Τόπος άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος», ορίζεται ρητώς ότι: «(1). Ο ιατρός ασκεί τα καθήκοντά του στην περιφέρεια του ιατρικού συλλόγου στον οποίο έχει εγγραφεί και στη διεύθυνση που έχει δηλώσει. Απαγορεύεται στον ιατρό να διατηρεί περισσότερα του ενός ιατρεία ή εργαστήρια είτε ατομικά είτε σε συνεργασία με άλλον συνάδελφό του ή με τη μορφή ιατρικής εταιρείας. (2). Επιτρέπεται η προσφορά ιατρικών υπηρεσιών στην περιφέρεια άλλου ιατρικού συλλόγου, όταν υπάρχει άμεσος κίνδυνος της ζωής ή της υγείας ασθενή ή όταν ο ιατρός καλείται να συμμετάσχει σε ιατρικό συμβούλιο, μετά από πρόσκληση του θεράποντος ιατρού ή του ίδιου του ασθενή ή, σε περίπτωση αδυναμίας αυτού, των οικείων του, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 22. (3). Απαγορεύεται η πλανοδιακή άσκηση της ιατρικής. Επιτρέπονται οι τακτικές επισκέψεις για την παροχή ιατρικής συνδρομής μετά από άδεια του διοικητικού συμβουλίου του κατά τόπο αρμόδιου ιατρικού συλλόγου. (4). Επιτρέπεται η παροχή ιατρικής φροντίδας ή η συγκέντρωση επιστημονικών στοιχείων, καθώς και η υλοποίηση προγραμμάτων προληπτικής ιατρικής ή άλλων προγραμμάτων κοινωνικού ή φιλανθρωπικού χαρακτήρα από ιατρικούς ή άλλους φορείς του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, μετά από έγγραφη έγκριση του οικείου τοπικού ιατρικού συλλόγου, στην οποία ορίζεται ο χώρος, ο χρόνος και ο τρόπος παροχής αυτών των υπηρεσιών.».

Ο κοινός νομοθέτης καθιέρωσε ως κανόνα Δικαίου την κατά γεωγραφικό τόπο παροχή υπηρεσιών Υγείας, ακριβώς για να υπάρχει η δυνατότητα του πειθαρχικού ελέγχου –προληπτικού και κατασταλτικού-, των παρεχόντων υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα. Και ασφαλώς ο όρος «πλανοδιακή άσκηση της ιατρικής» έχει γενική ισχύ για κάθε περίπτωση.

Στο Άρθρο 28, και υπό τον τίτλο «Φροντίδα ψυχικής υγείας», στην παράγραφο 7, ορίζεται ρητώς ότι: «7. Ο ψυχίατρος οφείλει να συνεννοείται με τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 12, όταν ο άνθρωπος που πάσχει από ψυχικές διαταραχές δεν διαθέτει ικανότητα λήψης αποφάσεων, λόγω των διαταραχών αυτών.».

Στο Άρθρο 18, και υπό τον τίτλο «Παρουσία των ιατρών στο διαδίκτυο», ορίζεται ρητώς ότι: «(1). Οι ιατροί μπορούν να διατηρούν ιστοσελίδα στο διαδίκτυο στην οποία αναφέρονται ιδίως τα οριζόμενα στην παράγραφο 3 του άρθρου 17. (2) Το όνομα, η επωνυμία ή ο τίτλος που επιλέγει ο ιατρός για την ιστοσελίδα του ή την ηλεκτρονική του διεύθυνση πρέπει να συνάδουν με την επαγγελματική του ευπρέπεια και αξιοπρέπεια και να ανταποκρίνονται στις πραγματικά παρεχόμενες υπηρεσίες. Η ιστοσελίδα πρέπει να αναφέρει το χρόνο της τελευταίας της ενημέρωσης. Πρέπει, επίσης, να αναφέρει οποιαδήποτε πιθανή σύγκρουση συμφερόντων. (3). Η ιστοσελίδα μπορεί να περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τις συμβάσεις ή τη –με οποιονδήποτε τρόπο- συνεργασία του ιατρού με το Δημόσιο, τα ταμεία ασθενείας και τους ασφαλιστικούς φορείς. (4). Οι πληροφορίες που παρέχονται στην ιστοσελίδα πρέπει να είναι ακριβείς, αντικειμενικές, κατανοητές και σύμφωνες με τον παρόντα Κώδικα. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να οδηγούν σε παραπλάνηση του κοινού ή σε έμμεση συγκριτική εκτίμηση προσόντων ή πτυχίων.».

Δηλαδή, ο κοινός νομοθέτης όρισε ρητώς και λεπτομερώς την επιστημονική-επαγγελματική παρουσία τού Ιατρού στο Διαδίκτυο.

Οι επιστημονικές και επιστημολογικές πειθαρχίες και περιορισμοί δεν επιτρέπουν την διαμερισματοποίηση της θεραπευτικής σχέσης. Στην συνολικώς προβαλλόμενη κατάσταση, του «εξ αποστάσεως θεραπευομένου», αυτό που μεταφέρεται στον θεραπευτή είναι μόνον η διαδικτυακή του εικόνα και η φωνή του. Οι ατομικές πρακτικές «διαδικτυακών θεραπευτών», οι οποίες σαφώς εγγίζουν τα όρια τού Νόμου, όσο και αν πυκνωθούν αθροιστικώς προκειμένου να δημιουργήσουν de facto καταστάσεις, πάντοτε θα προσκρούουν επάνω σε γενικές παραδοχές τής Φιλοσοφίας τού Δικαίου, της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, της Κοινωνιολογίας, της Ψυχολογίας.

Τα δεδομένα τής Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στα οποία εμπεριέχεται και το πολιτισμικό στοιχείο εξέτασης, καθορίζουν στους επιστήμονες της Ψυχικής Υγείας ότι δεν είναι δυνατόν να αποσυνδέσουμε το γεωγραφικό και πολιτισμικό πλαίσιο από την Προσωπικότητα και την Συμπεριφορά τού ανθρώπου. Σε αντίθετη περίπτωση οδηγούμεθα σε θεωρήσεις «ψυχολογικής και κοινωνικής μηχανικής».

Προς τούτο καταθέτουμε, αρχικώς, την θέση μας για τις ελάχιστες επιστημονικές πειθαρχίες και τους περιορισμούς που θα πρέπει να τηρούνται κατά την διαδικασία των αμέσων παρεμβάσεων στην Προσωπικότητα και στην Συμπεριφορά τού ανθρώπου:

·      Ο άνθρωπος συγκροτείται ως αδιαίρετο και αδιάσπαστο δυναμικό όλον και στην προς θεραπεία διάστασή του απαιτούνται όλες οι πρόνοιες του νομικού πλαισίου, όπως αυτό εκφράζεται από την φιλοσοφία Δικαίου που διαμόρφωσε την εισηγητική έκθεση και τους τελικούς κανόνες Δικαίου που εκφράζονται και στον Κώδικά Ιατρικής Δεοντολογίας.

·      Στην «εξ αποστάσεως θεραπευτική σχέση» παραγνωρίζονται οι πολιτισμικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές ορίζουσες και έτσι το μέσο μετατρέπεται, από εργαλείο, στη βασική παράμετρο της θεραπευτικής σχέσης. Υπέρκειται και προσδιορίζει. Ο ενιαίος και αδιαίρετος χαρακτήρας τής παρουσίας τού ανθρωπίνου όντος ενώπιον και μετ’ αυτού τού θεραπευτού καθίσταται μερικώς και υπεραπλουστευμένος.

·      Η θεραπευτική σχέση είναι ένα οικοδόμημα διαρκείας σε όλες τις διαστάσεις των πληροφοριών που λαμβάνει ο θεραπευτής, αλλά και της πληροφόρησης που αντλεί από τον θεραπευόμενο και όχι από τις μεταδόσεις τμημάτων τής συμπεριφοράς του με τον τρόπο που τελικώς ο θεραπευόμενος ορίζει, ακριβώς γιατί ο θεραπευτής δεν έχει ενώπιόν του το σύνολον του θεραπευομένου αλλά ένα μέρος του –κατά παράβαση των επιταγών του κοινού νομοθέτη [Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας]-, όπως στην περίπτωση της «εξ αποστάσεως Ψυχολογικής Θεραπείας».

·      Η μη λεκτική επικοινωνία είναι ένα σημαντικό τμήμα τής αξιολόγησης και της διαδικασίας εκτίμησης αλλά και σχεδιασμού τής περαιτέρω θεραπείας. Όταν ο θεραπευόμενος προσέρχεται στο χώρο τής θεραπείας, ο θεραπευτής μπορεί αμέσως να εκτιμήσει, αν για παράδειγμα, έχει φοβία και επέλεξε να ανέβει από το κλιμακοστάσιο και δεν χρησιμοποίησε τον ανελκυστήρα, εάν ήλθε νωρίτερα ή αργότερα από την προκαθορισμένη ώρα τής θεραπευτικής συνάντησης –εάν είναι έτοιμος δηλαδή να δεσμευθεί-, εάν καταφέρνει να διατηρεί οπτική επαφή, εάν αποσπάται εύκολα από ερεθίσματα, και ποιες είναι οι κινήσεις του μέσα στο χώρο.

·      Στην «εξ αποστάσεως Ψυχολογική Θεραπεία» πώς γίνονται αντιληπτά συναισθήματα και μικροεκφράσεις τού προσώπου; Εάν για παράδειγμα, υπάρχει κάποιος ενοχλητικός θόρυβος που δεν γίνεται αντιληπτός από τον θεραπευτή, ή εάν υπάρχει κακός φωτισμός. Πώς αντισταθμίζονται ή εξαλείφονται οι παρεμβαλλόμενες μεταβλητές που ο θεραπευτής μπορεί να μην εντοπίσει και άρα να μην συνεκτιμήσει ποτέ κατά τη διάρκεια της θεραπείας;

·      Η αντιμετώπιση της εκφραζομένης πλευράς τής προσωπικότητας και της συμπεριφοράς τού ανθρώπου είναι πολυσύνθετη διαδικασία. Οι σταθερές που προσδιορίζουν την προσωπικότητα –πολιτισμικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές, βιολογικές, ψυχολογικές-, είναι αλληλένδετες και αλληλοεξαρτώμενες. Η θεραπευτική σχέση εξαρτάται από τα δυναμικά σύνολα αυτών των σταθερών, τις οποίες ο θεραπευτής οφείλει να προσεγγίσει με όλες του τις αισθήσεις. Με μόνη την διαδικτυακή ή τηλεφωνική προσέγγιση του θεραπευομένου παραλείπεται η προσέγγιση διεργασιών τού περιβάλλοντος χώρου τού θεραπευομένου. Η υπηρετική –θεωρητικώς-, λειτουργία τού Διαδικτύου και του Τηλεφώνου καθίσταται κυρίαρχα προσδιοριστική τής έκτασης της θεραπευτικής σχέσης και οδηγεί σε στατική προσέγγιση του ανθρωπίνου όντος.

Για να πληρωθεί η επιταγή τού κοινού νομοθέτη: «με βάση τις καθιερωμένες αρχές και μεθόδους της επιστήμης της Ψυχολογίας» θα πρέπει το κάθε μέσο προσέγγισης του θεραπευομένου να τυγχάνει τού ελαχίστου τής αποδοχής όλων των κύριων θεωρητικών σχολών τής επιστήμης τής Ψυχολογίας και των επαγγελματικών τους εφαρμογών που συναποτελούν την διεθνή επιστημονική κοινότητα.

Στην περίπτωση που δεν τυγχάνει τής αποδοχής τού συνόλου των κύριων θεωρητικών σχολών τής επιστήμης τής Ψυχολογίας τότε με βάση τις επιταγές τού κοινού νομοθέτη η εφαρμογής της είναι «πειραματική και η εφαρμογή της επιτρέπεται μόνο σύμφωνα με το νομικό και δεοντολογικό πλαίσιο που διέπει την διεξαγωγή της επιστημονικής έρευνας.

Η «διαδικτυακή Ψυχολογική Θεραπεία» αυτοαναιρείται εξ αρχής καθώς δεν μπορεί να λειτουργήσει στο σύνολο των θεωρητικών προσεγγίσεων των ψυχολογικών θεραπειών. Η Ψυχολογική Θεραπεία είναι μια διαδικασία συνολική στην οποία συμμετέχουν σε μέγιστο βαθμό –ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό θεραπευτικό αποτέλεσμα-, τόσο ο θεραπευόμενος όσο και ο θεραπευτής. Στην ψυχαναλυτική θεωρία η επιλογή τής διαδικτυακής θεραπείας θα μπορούσε να θεωρηθεί η ίδια μηχανισμός άμυνας όπου ο θεραπευόμενος, μη μπορώντας να εμπλακεί σε μια θεραπευτική σχέση που απαιτεί αλληλεπίδραση, επιλέγει την «εξ αποστάσεως θεραπεία». Στην θεραπεία Gestalt το «σύνολο» κατακερματίζεται και αλληλεπιδρούν μόνο μέρος τού συνόλου τού θεραπευτή και μέρος τού συνόλου τού θεραπευόμενου. Ο θεραπευτής ο ίδιος χάνει μέρος τής δύναμής του και του κύρους του μέσω τής χρήσης τού Ηλεκτρονικού Υπολογιστή, εφόσον, για παράδειγμα, η συνεδρία μπορεί να τελειώσει ανά πάσα στιγμή όταν ο θεραπευόμενος επιλέξει να κλείσει το τερματικό του. Δεν μπορεί ποτέ με τον ίδιο τρόπο να σταματήσει κάθε είδους αλληλεπίδραση στο χώρο ενός γραφείου/ιατρείου.

Η ασφάλεια της χρήσης τού Διαδικτύου είναι ένα θέμα πολύ σημαντικό. Μπορεί το διαδίκτυο να παρέχει τέτοιου βαθμού ασφάλεια όσο μια προσωπική αλληλεπίδραση; Πόσο εκτεθειμένο είναι το περιεχόμενο των συνομιλιών σε «χάκερς», σε εργοδότες, σε ασφαλιστικές εταιρίες σε κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις;

Τι γίνεται στην περίπτωση που το αίτημα για θεραπεία γίνεται από κάποιον ανήλικο που γνωρίζει να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο; Με ποιό τρόπο ο θεραπευτής θα αναζητήσει την συγκατάθεση του γονέα/κηδεμόνα; Τι γίνεται στην περίπτωση ατόμων που πάσχουν από ψυχώσεις και έχουν παρανοϊκές ιδέες ή προβλήματα αναγνώρισης της πραγματικότητας;

Η πολιτισμική, η κοινωνιολογική και η ψυχολογική θεωρία, αναφερόμενες στον άνθρωπο, δεν μπορούν να τον αποσπούν ούτε από το βιολογικό και ψυχολογικό υπόβαθρο ούτε από το γεωγραφικό, πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον του.

Πώς άτομα με διαφορετικές πολιτισμικές καταβολές θα λειτουργήσουν θεραπευτικώς; Με ποιο τρόπο θα επιτευχθεί η λεγόμενη ενσυναίσθηση; Ποιο θα είναι το νομικό πλαίσιο που θα διέπει την συνεργασία μεταξύ ατόμων με ίδια εθνική καταγωγή, που όμως δραστηριοποιούνται σε διαφορετικές ηπείρους; Θα εφαρμόζεται το νομικό πλαίσιο τής έδρας τού θεραπευτή ή του θεραπευομένου; Και εάν αυτά έρχονται σε σύγκρουση, ποιος θα αποφασίσει για το ποιο θα ισχύσει τελικώς; Τι γίνεται σε περίπτωση κακής πρακτικής;

Ερωτήματα προκύπτουν, επίσης, για τον ορισμό τού ρόλου αλλά και την πιστοποίηση των επαγγελματικών προσόντων των θεραπευτών, δηλαδή των Ψυχολόγων, των Ψυχιάτρων και των Παιδοψυχιάτρων. Οποιοσδήποτε μπορεί να κατασκευάσει μια προσωπική ιστοσελίδα στην οποία να αυτοσυστήνεται σαν Ψυχολόγος ή Ιατρός, ακόμα και να παρουσιάζει πτυχία και επαγγελματικούς τίτλους που πιθανόν να είναι πλαστά. Ο θεραπευόμενος δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει έλεγχο της γνησιότητας από απόσταση, πόσο μάλλον αν ο θεραπευτής του βρίσκεται σε μια άλλη πόλη ή και χώρα.

Εν τέλει, δεν είναι σίγουρο ότι οι επαγγελματικές πρακτικές όσων ευαγγελίζονται και κάνουν χρήση τού Διαδικτύου στην Ψυχολογική Θεραπεία και στην Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας απορρέουν από θεωρητική επεξεργασία και φιλοσοφικές θεωρήσεις. Το πιθανότερο είναι ότι οι επαγγελματικές-οικονομικές προσδοκίες υπαγορεύουν την «Θεωρία» και την «φιλοσοφική θεώρηση».

Ανεξαρτήτως των διαφορετικών «θεωρητικών» αναζητήσεων τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας [Διεύθυνση Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας, Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου Επιστημονικοί-Επαγγελματικοί Σύλλογοι Ιατρών τής Χώρας], θα πρέπει να παρεμβαίνουν σε κάθε περίπτωση παροχής εξ αποστάσεως υπηρεσιών Ψυχολογικής Συμβουλευτικής - Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας και Ψυχολογικής Θεραπείας [Ψυχοθεραπείας], για την προστασία τού εννόμου αγαθού τής Υγείας των Πολιτών και δή της Ψυχικής Υγείας.

Είναι σαφές ότι οι κοινωνικο-ηθικοί, δεοντολογικοί και νομικοί φραγμοί που υφίστανται για την άσκηση Διαδικτυακής ή τηλεφωνικής Ψυχολογικής Θεραπείας ή Ψυχολογικής Συμβουλευτικής - Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας, υποχρεώνουν τον Πανελλήνιο Ψυχολογικό Σύλλογο να διεκδικεί –και σε αυτήν την διάσταση-, τον σεβασμό και την τήρηση της νομιμότητας στην παροχή υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας.

                                 Με εξαιρετική τιμή
                           Για το Διοικητικό Συμβούλιο
          Ο Πρόεδρος                                    Η Γενική Γραμματέας
Του Διοικητικού Συμβουλίου          Του Διοικητικού Συμβουλίου
  Νικόλαος Ι. Μάντης                       Κωνσταντία Α. Ζγαντζούρη
           Ψυχολόγος                                            Ψυχολόγος
    Διδάκτωρ Ψυχολογίας             Διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας
 Πανεπιστημίου Αθηνών                        Πανεπιστημίου Κρήτης 

Κοινοποίηση:

  • Προς το Γραφείο τού Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κυρίου Ανδρέα Ν. Λοβέρδου.
  • Προς την Εκτελεστική Επιτροπή τού Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας.
  • Προς το ΣΩΜΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ.
  • Προς τον κύριο Αλέξανδρο Π. Κωστάρα, Δικηγόρο Αθηνών [ΑΜ/ΔΣΑ: 5.345], Νομικό Συνεργάτη τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου.
  •  Προς τον κύριο Πέτρο Ι. Μηλιαράκη, Δικηγόρο Αθηνών [ΑΜ/ΔΣΑ: 6.376], Νομικό Συνεργάτη τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου.
  • Προς τον κύριο Δημήτριο Κ. Βερβεσό, Δικηγόρο Αθηνών [ΑΜ/ΔΣΑ: 14.605], Νομικό Συνεργάτη τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου.
  • Προς τα Μέλη τού ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.
  • Προς Κατόχους κατά Νόμον Άδειας Ασκήσεως του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου.
  • Ημερήσιο, Περιοδικό και Ηλεκτρονικά Τύπο, Ηλεκτρονικά Μ.Μ.Ε..

-----------------------------------------------------------------------------

Μήνυμα του Προέδρου τού Συνεδρίου

Αγαπητοί  Επιστήμονες της μελέτης της διάδρασης των νέων Τεχνολογιών με τον άνθρωπο,
Με μεγάλη μας χαρά σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στο 2ο Πανελλήνιο Διεπιστημονικό Συνέδριο με Διεθνή Συμμετοχή, της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο, που θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Porto Palace, στη Θεσσαλονίκη, 1-3 Απριλίου του 2011.
Βρισκόμαστε στην αρχή της ψηφιακής εποχής και οφείλουμε να αντιληφθούμε όλοι, ότι οι νέες Τεχνολογίες εισήλθαν ορμητικά στην ζωή του Ανθρώπου, επηρεάζοντας αλλά και διαμορφώνοντας σε μεγάλο βαθμό την εκπαίδευση, την επικοινωνία, την επιστήμη, την κοινωνική δικτύωση και την ανθρώπινη συμπεριφορά.
Σκοπός μας και σε αυτό το συνέδριο είναι να παρουσιαστούν οι έρευνες ειδικών επιστημόνων σε μία προσπάθεια να καταγραφούν και στην Ελλάδα τα οφέλη αλλά και οι πιθανοί κίνδυνοι από τη χρήση των νέων τεχνολογιών, με απώτερο στόχο την ολοκληρωμένη γνώση των επιδράσεων των νέων τεχνολογιών στον άνθρωπο, για την περαιτέρω θωράκιση και ενδυνάμωση του ψηφιακού Πολίτη.
Ως διοργανωτές και οικοδεσπότες θα προσπαθήσουμε, ώστε η συμμετοχή σας να είναι επιστημονικά γόνιμη και η παραμονή σας στην πόλη της Θεσσαλονίκης ιδιαίτερα ευχάριστη.
Εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής
Ο Πρόεδρος
Δρ. Σιώμος Κωνσταντίνος

Χαιρετισμός Προέδρου

Αιγίδες

Πρόγραμμα - Θεματικές Ενότητες

Σημαντικές Ημερομηνίες

Επιτροπές - Ομιλητές

Υποβολή Εργασιών

Εγγραφές

Γενικές Πληροφορίες

Επικοινωνία: information@hasiad.gr

Η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο


   

 
 
Copyright © 2000 - Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος Όροι Χρήσης Online Επισκέπτες: 34
Τελευταία ενημέρωση : 14 Νοέμβριος 2017