Θεσμικό Πλαίσιο: Αποφάσεις Οργάνων τής Πολιτείας για το επάγγελμα του Ψυχολόγου
 
Καταδικάσθηκε «ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ», από Δικαστήριο τής Χώρας [ΠλΚ: 1064/08.04.2011].
 

Ασκήθηκε δίωξη για παράβαση διατάξεων του Αναγκαστικού Νόμου 1565/1939 (ΦΕΚ 16/τ.Α΄/14-01-1939), «Περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», δηλαδή απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ιδιώνυμο αδίκημα. Με βάση το κατηγορητήριο: “Κατηγορείται ως υπαίτιος του ότι ... κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Ιούλιο 2005 έως το έτος 2009 ... σφετερίστηκε τον τίτλο του Ιατρού ... ασκούσε παράνομα το ιατρικό επάγγελμα ... εκδίδοντας μάλιστα και σχετικές γνωματεύσεις που περιλαμβάνουν διάγνωση ψυχικής κατάστασης και συμβουλές θεραπείας χωρίς να έχει άδεια από το αρμόδιο Υπουργείο, χωρίς να είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου και χωρίς να έχει πτυχίο της Ιατρικής Σχολής κάποιου Πανεπιστημίου... Για παράβαση των άρθρων 1, 12, 14, 26, 27 παρ.1, 53, 79 παρ. 1, 2, 111, 112 Α.Ν. 1565/39”.

 
  Κάντε το PSY.GR Πρώτη Σελίδα  
   
 
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
Αρχική σελίδα Site Map Επικοινωνία
  Members Only  
Γενικές Συνελεύσεις - Αποφάσεις
 
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 18 Οκτώβριος 2008
 

Ενδέκατο Θέμα: Πλαίσιο Γενικών Αρχών και Κανόνων για την αρχική Εκπαίδευση και την Κατάρτιση στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, την Διαρκή Εκπαίδευση των Ψυχολόγων, και για την διασφάλιση της παροχής υψηλού

Πλαίσιο Γενικών Αρχών και Κανόνων για την αρχική Εκπαίδευση και την Κατάρτιση στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, την Διαρκή Εκπαίδευση των Ψυχολόγων, και για την διασφάλιση της παροχής υψηλού επιπέδου έργου Ψυχολόγου.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
Πρακτικά Τακτικής Γενικής Συνέλευσης

Περίοδος Διοίκησης: Αρχαιρεσιών 10ης Δεκεμβρίου 2004
ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2006,
της 26ης Νοεμβρίου 2006

Το Προεδρείο τής Τακτικής Γενικής Συνέλευσης της 26ης Νοεμβρίου 2006, αποτελούμενο από την Πρόεδρο Κωνσταντία Α. Ζγαντζούρη, την Αντιπρόεδρο Ελλισάβετ Φρεγγίδου και τον Γραμματέα Γεώργιο Χ. Παππά, σε συνεδρίασή του μετά τη Γενική Συνέλευση, με παρόντα τα δύο μέλη του, διαμόρφωσε ομοφώνως το τελικό κείμενο των πρακτικών τής Γενικής Συνέλευσης. Το κείμενο αυτό κατατίθεται ως εισερχόμενο έγγραφο στο αρχείο τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, προς επικύρωση στην Τακτική Συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, της 13ης Ιανουαρίου 2007.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
Πρακτικά Τακτικής Γενικής Συνέλευσης
Περίοδος Διοίκησης: Αρχαιρεσιών 10ης Δεκεμβρίου 2004
ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2006,
της 26ης Νοεμβρίου 2006
Πρόεδρος: Κωνσταντία Α. Ζγαντζούρη

Θέματα Ημερήσιας Διάταξης:
Ένδεκα, όπως αναφέρονται στη συνημμένη Πρόταση – Πρόσκληση με τα προτεινόμενα θέματα Ημερήσιας Διάταξης, όπως αυτή συντάχθηκε και υπογράφηκε από τον Πρόεδρο και το Γενικό Γραμματέα τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, και εστάλη προς τα μέλη τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου με ταχυδρομική αποστολή και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (έγγραφο με αριθμό πρωτοκόλλου Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου: 2.913/25-10-2006).

Η ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΕΧΕΙ ΩΣ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:
1. Πρώτο Θέμα: Συζήτηση επί του Τακτικού Απολογισμού τού Διοικητικού Συμβουλίου.
2. Δεύτερο Θέμα: Συζήτηση επί του Οικονομικού Απολογισμού.
3. Τρίτο Θέμα: Έκθεση της Εξελεγκτικής Επιτροπής.
4. Τέταρτο Θέμα: Ψηφοφορία επί του Τακτικού Διοικητικού Απολογισμού τού Διοικητικού Συμβουλίου και του Οικονομικού Απολογισμού, ως ξεχωριστά θέματα.
5. Πέμπτο Θέμα: Συζήτηση επί του Προγραμματισμού Δράσης τού Διοικητικού Συμβουλίου.
6. Έκτο Θέμα: Συζήτηση επί του Οικονομικού Προϋπολογισμού για το επόμενο Διαχειριστικό Έτος.
7. Έβδομο Θέμα: Ψηφοφορία επί του Προγραμματισμού Δράσης τού Διοικητικού Συμβουλίου και επί του Οικονομικού Προϋπολογισμού για το επόμενο Διαχειριστικό Έτος, ως ξεχωριστά θέματα.
8. Όγδοο Θέμα: Εγγραφή Νέων Μελών στον Πανελλήνιο Ψυχολογικό Σύλλογο.
9. Έννατο Θέμα: Ίδρυση Παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου.
10. Δέκατο Θέμα: Προσφυγή στη Δικαιοσύνη κατά των Εργαστηρίων Ελευθέρων Σπουδών που προβάλλουν «πανεπιστημιακές σπουδές Ψυχολογίας» [Στην βάση τής ομόφωνης απόφασης της Τακτικής Γενικής Συνέλευσης της 23ης Οκτωβρίου 2005].
11. Ενδέκατο Θέμα: Πλαίσιο Γενικών Αρχών και Κανόνων για την αρχική Εκπαίδευση και την Κατάρτιση στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, την Διαρκή Εκπαίδευση των Ψυχολόγων, και για την διασφάλιση της παροχής υψηλού επιπέδου έργου Ψυχολόγου.

Το πρωί τής Κυριακής, 26 Νοεμβρίου 2006, η Γενική Γραμματέας τού Διοικητικού Συμβουλίου, ευρισκόμενη σε αίθουσα του Ξενοδοχείου Park Hotel, οδός Λεωφόρος Αλεξάνδρας 10, στην Αθήνα, έδρα τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου, πριν από την κατά το Καταστατικό οριζόμενη ώρα για την έναρξη της Τακτικής Συνεδριάσεως της Γενικής Συνέλευσης –κατόπιν ελέγχου τής οικονομικής κατάστασης των προσερχόμενων μελών που διενεργείται από την Ταμία τού Διοικητικού Συμβουλίου, με βάση το Βιβλίο Ταμείου-, καλεί τα προσερχόμενα Τακτικά Ταμειακώς Ενήμερα Μέλη τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου να υπογράψουν στο Βιβλίο Συμμετοχής στην Γενική Συνέλευση και να λάβουν το Δελτίο Οικονομικής Ενημερότητας και Συμμετοχής στη Γενική Συνέλευση που τους δίνουν το δικαίωμα συμμετοχής στις εργασίες τής Τακτικής Γενικής Συνέλευσης.

..........................................................................................................................................................

• Ενδέκατο Θέμα Ημερήσιας Διάταξης: Πλαίσιο Γενικών Αρχών και Κανόνων για την αρχική Εκπαίδευση και την Κατάρτιση στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, για την Διαρκή Εκπαίδευση των Ψυχολόγων, και για την διασφάλιση της παροχής υψηλού επιπέδου έργου Ψυχολόγου.

..........................................................................................................................................................
Διενεργείται ψηφοφορία με μια πρόταση:
1. Να εγκριθεί το Πλαίσιο Γενικών Αρχών και Κανόνων για την αρχική Εκπαίδευση και την Κατάρτιση στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, την Διαρκή Εκπαίδευση των Ψυχολόγων, και για την διασφάλιση της παροχής υψηλού επιπέδου έργου Ψυχολόγου.
Εγκρίνεται ομόφωνα το Πλαίσιο Γενικών Αρχών και Κανόνων για την αρχική Εκπαίδευση και την Κατάρτιση στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, την Διαρκή Εκπαίδευση των Ψυχολόγων, και για την διασφάλιση της παροχής υψηλού επιπέδου έργου Ψυχολόγου.

Η Πρόεδρος της Τακτικής Γενικής Συνέλευσης, Ζγαντζούρη Κωνσταντία, αφού διαπίστωσε ότι ολοκληρώθηκε η συζήτηση επί των θεμάτων τής Ημερήσιας Διάταξης, περί ώραν 15:27, κηρύσσει τη λήξη των εργασιών τής Τακτικής Γενικής Συνέλευσης του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου τής 26ης Νοεμβρίου 2006, συναινούντος τού Σώματος.

                                        Το τριμελές Προεδρείο τής Γενικής Συνέλευσης
              Η Πρόεδρος                             Η Αντιπρόεδρος                                   Ο Γραμματέας

Κωνσταντία Α. Ζγαντζούρη              Ελισσάβετ Φρεγγίδου                      Γεώργιος Χ. Παππάς


Πλαίσιο Γενικών Αρχών και Κανόνων για την αρχική Εκπαίδευση και την Κατάρτιση στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, την Διαρκή Εκπαίδευση των Ψυχολόγων, και για την διασφάλιση της παροχής υψηλού επιπέδου έργου Ψυχολόγου.

Ο Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος ιδρύθηκε με σκοπό να εκφράσει όλους τους Ψυχολόγους που έχουν σαφή, διακριτά και αξιόπιστα προσόντα Ψυχολόγου.

Βασικός καταστατικός σκοπός και στρατηγικός στόχος τού Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου είναι: «Η ίδρυση και η λειτουργία Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, Επιστημονικού-Επαγγελματικού Συλλόγου Ψυχολόγων, πανελλαδικής διάρθρωσης με παραρτήματα ανά Περιφέρεια της χώρας, και η επιδίωξη, από την έναρξη λειτουργίας τού Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, Επιστημονικού-Επαγγελματικού Συλλόγου Ψυχολόγων, να μην ιδρύονται άλλα επιστημονικά-επαγγελματικά σωματεία ψυχολόγων. Μέλη τού Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, Επιστημονικού-Επαγγελματικού Συλλόγου Ψυχολόγων να εγγράφονται υποχρεωτικά όλοι οι Ψυχολόγοι που κατέχουν Άδεια Άσκησης του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου στην Ελλάδα».

Καταστατική δέσμευση του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου είναι ότι πρέπει να προωθείται η θέση ότι το Νομικό Πρόσωπο θα έχει ως αρμοδιότητα: «Να εποπτεύει την διαρκή επαγγελματική κατάρτιση των ψυχολόγων, καθώς και να εγγυάται την άσκηση των φοιτητών Ψυχολογίας».

Καταστατική δέσμευση του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου είναι ότι πρέπει να προωθείται η θέση για την: «κατοχύρωση του πολίτη ως προς τις μεθόδους και την δεοντολογία των ψυχολόγων με στόχο να μην κλονίζεται η εμπιστοσύνη τού κοινωνικού συνόλου προς την επαγγελματική ομάδα τών ψυχολόγων».

Καταστατική δέσμευση του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου είναι ότι πρέπει να προωθείται η θέση: «Οι ψυχολόγοι να υπόκεινται σε έλεγχο, ως φορείς υπηρεσιών ψυχικής υγείας, και η Πολιτεία να διαμορφώνει ενεργά, με γνώμονα το συμφέρον τού κοινωνικού συνόλου και του κλάδου το θεσμικό πλαίσιο έτσι, ώστε να διασφαλίζεται ένα υψηλού επιπέδου έργο από τους ψυχολόγους».

Με δεδομένο ότι στην χώρα μας μέχρι σήμερα το μόνο εργαλείο ελέγχου και πιστοποίησης της ποιότητας του έργου του Ψυχολόγου είναι η Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου, η οποία κατοχυρώνει τόσο την άσκηση του επαγγέλματος όσο και την χρήση του τίτλου του Ψυχολόγου.

Με δεδομένο ότι ο τίτλος του Ψυχολόγου, στην χώρα μας και διεθνώς και με βάση τις θέσεις διεθνών οργανώσεων όπως το Διεθνές Γραφείο Εργασίας και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συλλόγων Ψυχολόγων, είναι ενιαίος τίτλος και αναγνωρίζεται ότι όλοι οι Ψυχολόγοι έχουν ισότιμα δικαιώματα και αρμοδιότητες για αυτόνομη, ανεξάρτητη και υπεύθυνη άσκηση του επαγγέλματος,

Με δεδομένο ότι ουδείς άλλος κοινωνικός επιστήμονας (Κοινωνιολόγος, Εκπαιδευτικός, Κοινωνικός Λειτουργός, κ.ά.) μπορεί να ασκεί εκ παραλλήλου το επάγγελμα του Ψυχολόγου, εάν δεν είναι, εκ παραλλήλου, κάτοχος Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου όπως ορίζουν οι διατάξεις της κειμένης νομοθεσίας και προσδιορίζεται και σε πρόσφατο έγγραφο του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης,

Με δεδομένο ότι τα ανώτατα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, απέρριψαν την πρόταση των διαφόρων ενώσεων «ψυχοθεραπευτών», για την θεσμοθέτηση επαγγέλματος «Ψυχοθεραπευτή», κατά την ψήφιση της Οδηγίας για τα επαγγελματικά προσόντα (2005/36/EC),

Με δεδομένο ότι η νομοθεσία της χώρας μας δεν αναγνωρίζει ως επάγγελμα ανυπόστατους και παραπλανητικούς για τα προσόντα τίτλους, όπως: «Συμβούλου Ψυχικής Υγείας», «Ψυχοθεραπευτή», «Ψυχαναλυτή», «Συμβούλου Οικογένειας», κ.λπ.,

Με δεδομένο ότι στην χώρα μας, και διεθνώς, ο Ψυχολόγος κατατάσσεται στην κατηγορία των επαγγελμάτων που απαιτούν μακρόχρονες πανεπιστημιακές σπουδές και έχουν δραστηριότητες ανάλυσης και επιλογών με εφαρμογή θεωρητικών γνώσεων και εμπειρίας,

Με δεδομένο ότι διεθνώς, και στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την οδηγία για τα επαγγελματικά προσόντα (άρθρο 15 της Οδηγίας 2005/36/EC), οι αντιπροσωπευτικοί εθνικοί επαγγελματικοί σύλλογοι Ψυχολόγων αναγνωρίζονται ως σημαντικοί συντελεστές στην διαμόρφωση και στην ανάπτυξη του επαγγέλματος του Ψυχολόγου. Μάλιστα στις χώρες με μακρόχρονη ανάπτυξη στις σπουδές Ψυχολογίας, όπως π.χ. στις Η.Π.Α., στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι εθνικοί ψυχολογικοί σύλλογοι έχουν αναγνωρισθεί από το κράτος ως το αρμόδιο όργανο πιστοποίησης και αναγνώρισης των προγραμμάτων σπουδών με τα οποία εκπαιδεύονται επαρκώς οι Ψυχολόγοι,

Με δεδομένο ότι διεθνώς οι επαγγελματικοί ψυχολογικοί σύλλογοι θέτουν για τα μέλη τους και για το κοινό τα επιστημονικά και τα πρακτικά πρότυπα προσδοκιών για την προετοιμασία και το ρόλο του Ψυχολόγου και για την ποιότητα του έργου του, και συμμετέχουν ενεργά τόσο στην ανάπτυξη του επιστημονικού κλάδου της Ψυχολογίας όσο και στην επαγγελματική της εφαρμογή,

ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ο Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος να διαμορφώσει και ανυποχώρητα να προωθεί κατά νόμον, σε κάθε επίπεδο της Πολιτείας και της Κοινωνίας, ένα πλαίσιο αρχών και κανόνων το οποίο θα προσανατολίζει, θα διέπει και θα ρυθμίζει την λειτουργία των Προπτυχιακών και των Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Ψυχολογία, την Εκπαίδευση και την Κατάρτιση στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, την Διαρκή Εκπαίδευση των Ψυχολόγων, και την διασφάλιση της παροχής υψηλού επιπέδου έργου Ψυχολόγου.

ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου Επιστημονικού - Επαγγελματικού Συλλόγου Ψυχολόγων το Σώμα των Ψυχολόγων θα έχει ως βασική επιδίωξη το πλαίσιο γενικών αρχών και κανόνων να λάβει τη μορφή δεσμευτικού πλαισίου διατάξεων νόμου, όπου αυτό δεν έχει ως τότε επιτευχθεί.

Ιστορικό της ανάπτυξης ενιαίου πλαισίου προγράμματος σπουδών Ψυχολογίας

Τα προγράμματα σπουδών Ψυχολογίας και αρχικής εκπαίδευσης των Ψυχολόγων έχουν διαμορφωθεί από ιστορικούς παράγοντες σε κάθε χώρα, τον Πολιτισμό της, το εκπαιδευτικό σύστημα και την Οικονομία.

Η επιστήμη της Ψυχολογίας αναπτύχθηκε τον 19ο και 20ο αιώνα ως αυτοτελής επιστήμη με την δική της δυναμική ανάπτυξης και τις διεπιστημονικές σχέσεις της. Από την φύση της η Ψυχολογία έχει σχέση με την βιοψυχοκοινωνική οντότητα του Ανθρώπου. Προσεγγίζει τα προβλήματα και τα ερευνά με ποικίλους τρόπους που, ιστορικά, είναι ενσωματωμένοι στην φιλοσοφική ή πνευματική κίνηση του Ελληνικού Πολιτισμού και του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, και την διασυνδέουν με τις Βιολογικές και τις Φυσικές και τις Κοινωνικές Επιστήμες.
Η Ψυχολογία ιστορικά αναπτύχθηκε συγχρόνως ως επιστήμη και ως επάγγελμα. Οι πρωτεργάτες της, από την αρχή αναγνώρισαν την χρησιμότητα της Ψυχολογίας στα σχολεία και στην βοήθεια των παιδιών με προβλήματα. Γι’ αυτό, και από την αρχή οργάνωσαν προγράμματα για την Εκπαίδευση «στο νέο επάγγελμα του ειδικού στην Ψυχολογία» που αντιμετωπίζει προβλήματα με βάση τις θεωρίες, τα εμπειρικά δεδομένα και τα εργαλεία της Ψυχολογίας, με κλινικές ή στατιστικές μεθόδους, όπως, για παράδειγμα, ο L. Witmer στις Η.Π.Α. (1896), ο Alfrent Binet στη Γαλλία (1904), ο Sir Cyril Burt στην Αγγλία (1913), ο W. Stern στη Γερμανία (1916).
Στην πρώτη μεταβατική φάση, σε περίοδο που δεν υπήρχαν αρκετοί εκπαιδευμένοι επιστήμονες Ψυχολόγοι, είχαμε από τη μια τους επιστήμονες Ψυχολόγους και από την άλλη τους επαγγελματίες της εφαρμογής. Οι πρώτοι ενδιαφερόμενοι για την εφαρμογή ήσαν δάσκαλοι ή φιλόλογοι ή γιατροί που άλλαζαν επαγγελματικό προσανατολισμό μετά από επιμόρφωση ή άλλοι ερασιτέχνες της χρήσης των ψυχολογικών γνώσεων και των ψυχομετρικών μέσων και εργαλείων και των ψυχολογικών μεθόδων παρέμβασης. Από το 1930, άρχισε η ανάπτυξη της συστηματικής εκπαίδευσης στην Ψυχολογία και η οργάνωση ανεξάρτητης επαγγελματικής ειδικότητας: με προδιαγραφές οργανικών θέσεων, διατάξεις πιστοποίησης και άδεια άσκησης του επαγγέλματος. Όμως σε πολλές χώρες δημιουργήθηκε μια απόσταση μεταξύ των επαγγελματιών (practitioners) με τις κλινικές τους εφαρμογές και των επιστημόνων ερευνητών (scientists) της Ψυχολογίας.
Η εμπειρία και οι έρευνες, με την πάροδο του χρόνου, ανέδειξαν παγκοσμίως μια παρόμοια αντίληψη του ρόλου και των καθηκόντων των Ψυχολόγων και αναγνωρίσθηκε ότι δεν πρέπει να είναι απλοί τεχνίτες ή εφαρμοστές αλλά θα πρέπει να λειτουργούν σύμφωνα με το πρότυπο του «επιστήμονα-επαγγελματία».
Η παραπάνω γενικώς παραδεκτή αρχή διεθνώς επισημοποιήθηκε με την κατάταξη του Ψυχολόγου στα επαγγέλματα που απαιτούν μακρόχρονες πανεπιστημιακές σπουδές και με υψηλή επιστημονική εξειδίκευση σε γνώσεις και δεξιότητες με τον Κώδικα-Ορισμό για τα επαγγέλματα, του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (International Standard Classification of Occupations - ISCO 88, International Labour Organization - ILO, 1990, Γενεύη), [
http://www.ilo.org/public/english/bureau/stat/isco/isco88/2445.htm].
Στον Κώδικα-Ορισμό για τα επαγγέλματα, του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, τα πεδία ανάπτυξης των επιστημονικών - επαγγελματικών δραστηριοτήτων των Ψυχολόγων προσδιορίζονται ως ακολούθως:

             2445 PSYCHOLOGISTS
Psychologists research into and study mental processes and behaviour of human beings as individuals or in groups, and apply this knowledge to promote personal, social, educational or occupational adjustment and development.
Tasks include:
(a) planning and carrying out tests to measure mental, physical and other characteristics such as intelligence, abilities, aptitudes, potentialities, etc., interpreting and evaluating results, and providing advice;
(b) analysing the effect of heredity, social, occupational and other factors on individual thought and behaviour;
(c) conducting counselling or therapeutic interviews with individuals and groups, and providing follow-up services;
(d) maintaining required contacts, such as those with family members, educational authorities or employers, and recommending possible solutions to, and treatment of, problems;
(e) studying psychological factors in the diagnosis, treatment and prevention of mental illnesses and emotional or personality disorders, and conferring with related professionals;
(f) preparing scholarly papers and reports;
(g) performing related tasks;
(h) supervising other workers”.

              «2445 ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ
Οι ψυχολόγοι ερευνούν, αναλύουν και μελετούν τις ψυχικές λειτουργίες και την συμπεριφορά των ανθρώπων ως ατόμων ή σε ομάδες και εφαρμόζουν αυτή τη γνώση για να προάγουν την προσωπική, κοινωνική, εκπαιδευτική ή επαγγελματική προσαρμογή και ανάπτυξη.
Στις αρμοδιότητές τους περιλαμβάνονται:
(α) Ο σχεδιασμός και η διεξαγωγή ψυχομετρικών δοκιμασιών για να μετρήσουν ψυχικά, σωματικά και άλλα χαρακτηριστικά, όπως νοημοσύνη, ικανότητες, στάσεις, δυνατότητες κ.λπ., η ερμηνεία και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και η παροχή συμβουλών.
(β) Η ανάλυση της επίδρασης της κληρονομικότητας, των κοινωνικών, επαγγελματικών και άλλων παραγόντων στην ατομική σκέψη και συμπεριφορά.
(γ) Η διεξαγωγή συμβουλευτικών ή θεραπευτικών συνεδριών με άτομα και ομάδες και η παροχή υπηρεσιών επανεξέτασης- αξιολόγησης της πορείας των.
(δ) Η διατήρηση των απαιτούμενων επαφών, όπως με μέλη τής οικογένειας, τις εκπαιδευτικές αρχές ή τους εργοδότες και η υπόδειξη πιθανών λύσεων για την αντιμετώπιση και τη θεραπεία προβλημάτων.
(ε) Η μελέτη των ψυχολογικών παραγόντων στη διάγνωση, θεραπεία και πρόληψη των ψυχικών νόσων και συναισθηματικών διαταραχών ή διαταραχών τής προσωπικότητας, και η διασυνδετική διάσκεψη με επαγγελματίες άλλων κλάδων.
(στ) Η προετοιμασία εμπεριστατωμένων ειδικών εκθέσεων και αναφορών.
(ζ) Η ανάληψη σχετικών με τα ανωτέρω αρμοδιοτήτων.
(η) Η εποπτεία άλλων εργαζομένων».

Σε πολλές χώρες στο δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα αναγνωρίσθηκε ότι δεν επαρκούν μερικές γνώσεις και η εμπειρία για να ανταποκριθεί κάποιος στις απαιτήσεις του επαγγέλματος του Ψυχολόγου. Προτάθηκε να χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση του Ψυχολόγου όλο το θεωρητικό δυναμικό που έχει η Ψυχολογία, σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα (π.χ. Εξελικτική Ψυχολογία και Ψυχολογία του Παιδιού, Παιδαγωγική Ψυχολογία, Ψυχολογία των Ατομικών Διαφορών, Ψυχομετρία, Κλινική Ψυχολογία και Ψυχοπαθολογία, Κοινωνική Ψυχολογία, Οργανωτική Ψυχολογία, κ.ά.), και καθορίσθηκαν –μετά από ειδικά συνέδρια και μελέτες-, βασικά περιεχόμενα ή πρότυπα προγράμματος πανεπιστημιακών σπουδών αρχικής εκπαίδευσης του Ψυχολόγου. Στις Η.Π.Α., για παράδειγμα, ο Αμερικανικός Ψυχολογικός Σύλλογος (American Psychological Association), έχει προτείνει πρότυπα προγράμματα σπουδών στην Ψυχολογία και είναι αρμόδιο όργανο αναγνώρισης και πιστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών στο επάγγελμα του Ψυχολόγου.

Η τεράστια και ραγδαία ανάπτυξη της Ψυχολογίας ως επιστήμης, και με δεδομένο ότι η επιστημονική ψυχολογική γνώση ανανεώνεται κάθε 10 χρόνια, οδηγεί στην ανάγκη μιας πιο συστηματικής αρχικής εκπαίδευσης και διαβίου εκπαίδευσης του επιστήμονα-επαγγελματία Ψυχολόγου για να μπορεί να αρθρώνει την επιστημονική γνώση με την επαγγελματική πράξη και να επεξεργάζεται επιστημονικά τα εμπειρικά ερευνητικά δεδομένα και την επαγγελματική εμπειρία του.

Συγχρόνως οι ανταλλαγές μεταξύ χωρών και η κινητικότητα των Ψυχολόγων οδήγησαν στην ανάγκη να εκσυγχρονισθούν τα εθνικά προγράμματα σπουδών και να διαμορφωθεί ενιαίο πρόγραμμα σπουδών στην Ευρωπαϊκή Ένωση με το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Ψυχολογίας (EuroPsy), 2005.

Το ενιαίο πρόγραμμα σπουδών θεμελιώνει την διάκριση του Ψυχολόγου από άλλους επιστημονικούς κλάδους και επαγγέλματα που έχουν σχέση με την Ψυχολογία ή χρησιμοποιούν την ψυχολογική γνώση. Επίσης χρησιμεύει ως καθοδηγητικό πλαίσιο στα άτομα που προσανατολίζονται να εκπαιδευθούν ως Ψυχολόγοι, για την αναγνώριση της ισοτιμίας των σπουδών μεταξύ πανεπιστημίων και χωρών και αποτελούν πρότυπο κρατικών προδιαγραφών και επιλογής κατάλληλα και επαρκώς εκπαιδευμένων Ψυχολόγων.

Η ανάγκη ενός πλαισίου στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα επίσης, από την αρχή, στο πρώτο Ελληνικό πρωτότυπο βιβλίο με τίτλο «Ψυχολογία» (Γεώργιος Σερούϊος 1840) εμφανίσθηκαν αλληλένδετοι οι όροι Ψυχολογία και Ψυχολόγος και ο Γ. Σακελλαρίου (1888-1964), ο πρώτος Έλληνας διπλωματούχος Ψυχολόγος, θεωρούσε την Ψυχολογία θεωρητική και εφαρμοσμένη επιστήμη που «καλλιεργεί και θεραπεύει τας ατομικάς και κοινωνικάς ανάγκας» και διέκρινε τον Ψυχολόγο που βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα της Ψυχολογίας από τον «απλοϊκό ψυχολόγο» και τον «φιλόσοφο ψυχολόγο». Η αντίληψη της ταυτότητας του επιστήμονα - επαγγελματία Ψυχολόγου ως του ειδικού που έχει πανεπιστημιακές σπουδές στην Ψυχολογία και που «εργάζεται με τις καθιερωμένες αρχές και μεθόδους της επιστήμης της Ψυχολογίας» υιοθετήθηκε από τους πρώτους Έλληνες Ψυχολόγους στη δεκαετία του 1960 και νομοθετικά κατοχυρώθηκε με τον νόμο 991 το έτος 1979.
Συγχρόνως, από τους επαγγελματίες Ψυχολόγους και την κοινή γνώμη, διαμορφώθηκαν τα αιτήματα για οργάνωση πανεπιστημιακών σπουδών στην Ψυχολογία ως προϋπόθεση για ανταπόκριση στις ανάγκες για ψυχολογικές υπηρεσίες που όλο και περισσότερο ζητούνταν μετά το 1970.
Όμως στην Ελλάδα, μέχρι πρόσφατα, για ιστορικούς, κοινωνικοπολιτικούς και ιδεολογικούς λόγους και αιτίες, παρεμποδίσθηκε η ανάπτυξη της επιστήμης της Ψυχολογίας και η υιοθέτηση (ακόμη και μετά την ίδρυση πανεπιστημιακών τμημάτων Ψυχολογίας), κοινά αποδεκτών αρχών και προτύπων του επαγγέλματος για την επιστημονική - επαγγελματική στελέχωση και την οργάνωση των υπηρεσιών με βάση την σύγχρονη Ψυχολογία.
Απέναντι στους επιστήμονες - επαγγελματίες Ψυχολόγους, και στις προσπάθειές τους για Ελληνικά προγράμματα σπουδών Ψυχολογίας, επικράτησαν όλον τον 20ο αιώνα αντιλήψεις που θεωρούσαν την Ψυχολογία «πνευματική επιστήμη» και «ειδική φιλοσοφική επιστήμη» και που υποστήριζαν ότι τους «ακαδημαϊκούς επιστήμονες» και τους ερευνητές δεν τους αφορά το ζήτημα της εφαρμογής των ψυχολογικών γνώσεων.
Στην οργάνωση των προγραμμάτων σπουδών Ψυχολογίας επικράτησε η αρχή του ακαδημαϊκού φιλοσοφικού εγκυκλοπαιδισμού και παραγνωρίσθηκε το γεγονός ότι οι εκπαιδευόμενοι προσδοκούν εκπαίδευση στα επαγγελματικά προσόντα. Παραγνωρίσθηκε (και ακόμη μερικοί παραγνωρίζουν), ότι οι πανεπιστημιακές σπουδές στην Ψυχολογία οδηγούν, από την φύση τους, σε εφαρμογές και θεσμικά δημιουργούν επαγγελματικά δικαιώματα Ψυχολόγου.
Σήμερα έχουμε θετικές προσπάθειες στην εκπαίδευση των νέων που επιλέγουν να εκπαιδευθούν στην Ψυχολογία και να ασκήσουν το επάγγελμα του Ψυχολόγου. Όμως δεν έχουμε, ακόμη, μια κοινή αντίληψη και επικρατούν ποικίλες απόψεις και πρακτικές για το πώς καλύτερα εκπαιδεύεται ο Ψυχολόγος. Προτείνονται ποικίλα προγράμματα εκπαίδευσης που συχνά είναι αντιφατικά μεταξύ τους και σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκή και ακατάλληλα διότι είτε είναι απλή μεταφορά ξένων προτύπων από χώρες με διαφορετική ανάπτυξη στο επάγγελμα είτε είναι προσαρμογή τους με ασαφείς στόχους. Συχνά είναι αποτέλεσμα πρόχειρου αυτοσχεδιασμού και ουσιαστικώς φωτογραφίζουν την ειδίκευση στην Ψυχολογία ή τον κλάδο έρευνας των ενδιαφερομένων να διδάξουν. Διέπονται από προσωπικές απόψεις και σκοπιμότητες ή ιδεολογήματα. Πολλά προγράμματα είναι μάλλον σκόρπια μετάδοση γνώσεων και ενημέρωση παρά συστηματική εκπαίδευση στο επάγγελμα του Ψυχολόγου. Άλλες πρακτικές που παρατηρούνται και που υποστηρίζονται και από άτομα με υψηλά τυπικά προσόντα, αποτελούν φανερές ή συγκαλυμμένες προσπάθειες καταστρατήγησης του νόμου 991/79. Αναπαράγουν στην εκπαίδευση του Ψυχολόγου και την εφαρμογή της Ψυχολογίας φαινόμενα που επικρατούσαν στο εξωτερικό στην αρχική μεταβατική φάση και που θεωρούνται προ πολλού ξεπερασμένα και ακατάλληλα. Στοχεύουν να εκπαιδεύσουν απλά και μόνο με κάποια μαθήματα ή διαλέξεις στην Ψυχολογία ή με μεταπτυχιακά παρεμφερή στην Ψυχολογία ή μόνο σε ένα κλάδο της (για παράδειγμα, στη συμβουλευτική ή στη διαγνωστική), ή ακόμη στα πλαίσια άλλων πανεπιστημιακών σπουδών, που ναι μεν έχουν περιεχόμενο μαθημάτων Ψυχολογίας αλλά δεν έχουν προσανατολισμό ούτε και αποτελούν οργανωμένη εκπαίδευση Ψυχολόγου.
Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων συμμετέχει, δυστυχώς, σε αυτές τις ενέργειες αναθέτοντας την αναγνώριση και την αντιστοίχηση παρεμφερών σπουδών με σπουδές Ψυχολογίας και με το επάγγελμα του Ψυχολόγου μόνο σε ακαδημαϊκούς λειτουργούς της Ψυχολογίας ή και διοικητικούς. Κάνουν την αναγνώριση μόνο με βάση τίτλους και με τυπικά γραφειοκρατικά κριτήρια, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των τίτλων σπουδών, χωρίς σαφή αναφορά στην επάρκεια και στα προσόντα που απαιτούνται για την άσκηση του επαγγέλματος του Ψυχολόγου και σε όσα προβλέπει η Ελληνική νομοθεσία για το έργο του Ψυχολόγου.
Ακόμη, οργανώνονται, από πολλούς φορείς, σεμινάρια εκπαίδευσης Ψυχολόγων που απευθύνονται συγχρόνως σε γονείς, φοιτητές και επαγγελματίες διάφορων επιστημονικών κλάδων, με το ίδιο πρόγραμμα, σε θέματα εκπαίδευσης  στην χρήση ψυχομετρικών μέσων και εργαλείων ή στις ψυχολογικές θεραπείες. Έτσι, λειτουργούν εκτός του πλαισίου που ορίζουν οι νομικοί κανόνες για το επάγγελμα του Ψυχολόγου και παραβιάζουν την απλή λογική. Δημιουργείται, με αυτόν τον τρόπο, η ψευδαίσθηση ότι όλοι είναι δυνατόν να εξειδικεύονται σε αυτά μόνον με ορισμένες γνώσεις Ψυχολογίας, ότι όλοι έχουν παρόμοια και ισότιμη εκπαίδευση με τον Ψυχολόγο. Καλλιεργείται έτσι στην κοινή γνώμη η εντύπωση ότι «όλοι» με μερική ψυχολογική γνώση μπορούν να παρεμβαίνουν σε θέματα που έχουν κρίσιμο ρόλο στις ψυχικές λειτουργίες.
Όλα αυτά δημιουργούν σύγχυση και στρέβλωση για το ποιος είναι Ψυχολόγος, ουσιαστικά υποσκάπτουν τον διακριτό του ρόλο, και τον υποβαθμίζουν σε επίπεδο θεσμικό, επιστημονικό και επαγγελματικό.
Συγχρόνως δίδεται έδαφος για παρεμβάσεις σε πολλά σοβαρά θέματα που αφορούν στις ανθρώπινες ανάγκες και στην Ψυχική Υγεία από ψυχολογίζοντες και από ανειδίκευτα άτομα που στο όνομα της επιστήμης της Ψυχολογίας χρησιμοποιούν πρακτικές και τεχνικές της προεπιστημονικής εποχής.
Αλλά στην Ελλάδα δικαιούμαστε, μπορούμε και επιβάλλεται να έχουμε ποιοτικά έγκυρες και αξιόπιστες ψυχολογικές υπηρεσίες, εναρμονισμένες με τα σύγχρονα διεθνή πρότυπα και με βάση έγκυρες και αξιόπιστες επιστημονικές γνώσεις και κατάλληλες δεξιότητες και που ανακεφαλαιώνουν την μέχρι σήμερα Ελληνική εμπειρία. Οι στρεβλώσεις δεν μπορούν να ξεπερασθούν αν δεν διασφαλισθεί ο ενιαίος χαρακτήρας του επαγγέλματος του Ψυχολόγου, αν δεν αναδειχθεί το περιεχόμενο των προσόντων που συγκροτούν την επιστημονική-επαγγελματική ταυτότητά του και αποτελούν το βασικό και κυρίαρχο πλαίσιο ανάπτυξης και οργάνωσης του έργου του, και αν δεν θεμελιώνεται απαρέγκλιτα στο δεδομένο ότι το επάγγελμα του Ψυχολόγου είναι προϊόν της επιστήμης της Ψυχολογίας και η Ψυχολογία είναι ο θεμέλιος λίθος του διακριτού ρόλου του.
Το εργαλείο για να αναπτυχθεί η ικανότητα για μεταφορά της επιστημονικής γνώσης σε επαγγελματική πρακτική και το υπόβαθρο της συνεργασίας ερευνητών, εκπαιδευτών, επαγγελματιών Ψυχολόγων και προαγωγής της συνοχής μεταξύ Ψυχολόγων και της ενιαίας άσκησης του επαγγέλματος είναι ένα κοινό πλαίσιο αρχών διαμόρφωσης προγραμμάτων για εκπαίδευση των Ψυχολόγων και που αφορά στο βασικό περιεχόμενο και στο τελικό ελάχιστο αποτέλεσμα όλων των προγραμμάτων.
Οι αρχές και το ενιαίο πλαίσιο σπουδών βοηθούν όλους να αντιληφθούν ότι πρακτικά και ουσιαστικά ο Ψυχολόγος δεν είναι απλά ένας πτυχιούχος, απλά ένας επιστήμονας ή απλά ένας επαγγελματίας. Αποτελούν ένα πλαίσιο αναφοράς του Ψυχολόγου κατά την διαρκή συστηματική πορεία απόκτησης των προσόντων αποτελεσματικής άσκησης του έργου του. Εμπεδώνουν τις βασικές προδιαγραφές της ταυτότητας και το διακριτό ρόλο του ως επιστήμονα-επαγγελματία Ψυχικής Υγείας. Επίσης, βοηθούν στη διαμόρφωση αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών, την αναγνώριση και έγκριση αυτών που πράγματι οδηγούν στο επάγγελμα και ουσιαστικά θεμελιώνουν δικαίωμα απόκτησης Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου.
Οι αρχές και το ενιαίο πρόγραμμα σπουδών δίνουν την δυνατότητα οι προσπάθειες όλων των συμμετεχόντων να στρατεύονται με βάση τα πρότυπα που εξυπηρετούν τις ανάγκες του επαγγέλματος του Ψυχολόγου, των πολιτών που προσφεύγουν στις υπηρεσίες του Ψυχολόγου, των εκπαιδευτών, των νομικών οργάνων και των ιδρυμάτων ή υπηρεσιών στις οποίες απασχολούνται οι Ψυχολόγοι, και που ανταποκρίνονται στα πρότυπα ποιότητας στην προσφορά υπηρεσιών.
Οι αρχές και το ενιαίο πρόγραμμα σπουδών αποτελούν, μαζί με τον Κώδικα Δεοντολογίας, βασικό εργαλείο διασφάλισης της ποιότητας των ψυχολογικών υπηρεσιών και προϋπόθεση της ισότιμης και αξιόπιστης αντιμετώπισης όλων όσων έχουν ανάγκη βοήθειας του Ψυχολόγου.
Οι αρχές και το ενιαίο πρόγραμμα σπουδών είναι ζήτημα επαγγελματικής δεοντολογίας αλλά και κοινωνικής υπευθυνότητας και υποχρέωσης όλων με βάση τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Βασικές θέσεις για τα προγράμματα σπουδών του Ψυχολόγου στον 21ο αιώνα.

Στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο τίτλος του Ψυχολόγου είναι ενιαίος και όλοι οι Ψυχολόγοι έχουν ισότιμες αρμοδιότητες και δικαιώματα.
Όλοι οι Ψυχολόγοι που εργάζονται στην Ελλάδα θα πρέπει να μπορούν ως επαγγελματίες να ασκούν το επάγγελμα τους αυτοτελώς και υπεύθυνα.
Όλοι οι Ψυχολόγοι που εργάζονται στην Ελλάδα θα πρέπει να επιδιώκουν ώστε οι πολίτες, που προσφεύγουν στις υπηρεσίες τους, να έχουν εμπιστοσύνη στην κρίση τους και στις δεξιότητες τους, και διαβίου να αναζητούν τρόπους για να τις βελτιώνουν και για να τις επαυξάνουν στο ανώτατο δυνατό επίπεδο.
Βασικό υπόβαθρο και εργαλείο σε αυτή την προσπάθεια και μέσο μιας ενιαίας άσκησης του επαγγέλματος είναι ότι όλα τα προγράμματα σπουδών –ανεξάρτητα από την φιλοσοφία πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, τις διδακτικές δομές και τις παιδαγωγικές διαδικασίες-, θα πρέπει να ακολουθούν τις παρακάτω αναφερόμενες βασικές αρχές. Αυτές θα διασφαλίζουν ότι τα προγράμματα σπουδών –βασικής, εξειδικευμένης και συνεχιζόμενης εκπαίδευσης-, δεν αναπαράγουν ξεπερασμένα πρότυπα και αντιστοιχούν στην ταυτότητα του επαγγέλματος του Ψυχολόγου, όπως ιστορικά έχει διαμορφωθεί, νομικά έχει κατοχυρωθεί, και αποτελεσματικά ενδυναμώνουν το κύρος του και επισημειώνουν τον διακριτό του ρόλο.

Α. Οργάνωση Σπουδών
1. Το πρόγραμμα σπουδών του Ψυχολόγου εκπαιδεύει ολόπλευρα στην Ψυχολογία και δεν ενημερώνει απλώς σε κάποιες γνώσεις/θεωρίες ή τομείς της Ψυχολογίας. Είναι πρόγραμμα που έχει σαφή οργάνωση και εστιάζεται: α) Στην ανάπτυξη του υποψήφιου Ψυχολόγου ως «επιστήμονα-επαγγελματία», και β) Στην εκπαίδευσή του στις δεξιότητες που πρέπει να χαρακτηρίζουν τον Ψυχολόγο ώστε να είναι ικανός να ανταποκρίνεται στις υψηλές απαιτήσεις που ορίζονται για τον κάτοχο Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου, όπως αυτό προσδιορίζεται από τις διατάξεις της κειμένης νομοθεσίας: «Ο Ψυχολόγος στην άσκηση του επαγγέλματός του ερευνά και αξιολογεί την Προσωπικότητα και την Συμπεριφορά του Ανθρώπου και εργάζεται με τις καθιερωμένες αρχές και μεθόδους της Επιστήμης της Ψυχολογίας για την αξιοποίηση και βελτίωσή τους» [Νόμος 991/79 (ΦΕΚ 278 / τ. Α΄/20.12.1979), «Για την άσκηση του επαγγέλματος του Ψυχολόγου στην Ελλάδα και για άλλες διατάξεις»].
2. Το πρόγραμμα σπουδών του Ψυχολόγου πρέπει να έχει διάρκεια, τουλάχιστον, πέντε (5) ετών και συστηματικά και μεθοδικά να ενσωματώνει διαδοχικές φάσεις της ανάπτυξης στο επάγγελμα του Ψυχολόγου, στις οποίες πρέπει να προηγείται η βασική προπτυχιακή εκπαίδευση και να έπονται η μεταπτυχιακή εκπαίδευση και η επαγγελματική άσκηση. Οργανώνεται και λειτουργεί υπό την ευθύνη Ψυχολόγων με υψηλά ακαδημαϊκά και ερευνητικά προσόντα στην Ψυχολογία και με Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου.

Β. Βασικό Περιεχόμενο Σπουδών
1. Το πρόγραμμα σπουδών, ανεξάρτητα από τις φιλοσοφικές αφετηρίες και τους ι κοσμοθεωρητικούς ή τους ιδεολογικούς θεωρητικούς προσανατολισμούς των εκπαιδευτών, πρέπει να εκπαιδεύει ολόπλευρα τον υποψήφιο Ψυχολόγο ώστε να προσεγγίζει τον άνθρωπο επιστημονικά και επαγγελματικά ως βιοψυχοκοινωνική οντότητα και να χρησιμοποιεί τις ψυχολογικές θεωρίες και την πρακτική που είναι εμπειρικά τεκμηριωμένες και επικυρωμένες από την διεθνή επιστημονική κοινότητα.
2. Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει θεωρητικά μαθήματα, με ερευνητικό και επαγγελματικό εμπειρικό περιεχόμενο, και ο βασικός πυρήνας των μαθημάτων είναι η Ψυχολογία. Το πρόγραμμα πρέπει να ασκεί τον Ψυχολόγο ώστε να είναι αφοσιωμένος σε ένα πρότυπο παροχής υπηρεσιών στο οποίο η ψυχολογική έρευνα και η θεωρία είναι η πρωταρχική βάση της πρακτικής του. Επίσης να τον ασκεί ώστε να νοιώθει υπεύθυνος στην προσφορά των υπηρεσιών του, να θέλει να τις προσφέρει με τρόπο αποτελεσματικό και αποδοτικό και να φιλοδοξεί ως επαγγελματίας να παρέχει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες.
3. Το θεωρητικό πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει γνώση της επίδρασης των βιολογικών, κοινωνικών, πολιτισμικών, βιωματικών, κοινωνικοοικονομικών και γλωσσικών παραγόντων στην ομαλή ανάπτυξη της Προσωπικότητας και της Συμπεριφοράς του Ανθρώπου, τις Ατομικές Διαφορές, την Μάθηση, την Ψυχική Υγεία, την Σωματική Υγεία, τις Αναπηρίες, την Ψυχοπαθολογία.
4. Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει έρευνες και θεωρίες που αφορούν διάφορες κατηγορίες πληθυσμού, π.χ. παιδιά, έφηβοι, ανάπηροι, ηλικιωμένοι, οικογένειες.
5. Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει εκπαίδευση σε προγράμματα παρέμβασης με βάση διαφορετικές θεωρητικές προσεγγίσεις, π.χ. θεωρία συμπεριφοράς, ψυχαναλυτική θεωρία, γνωστική θεωρία σε ατομικό, ομαδικό, οικογενειακό ή σχολικό ή οργανωτικό ή κοινοτικό επίπεδο, ανάλογα με τις εκάστοτε διαπιστωμένες ψυχολογικές ανάγκες.
6. Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει εκπαίδευση στην κλινική και ψυχομετρική αξιολόγηση, τη συμβουλευτική, τη διαβούλευση, την ανάλυση και αξιολόγηση της Προσωπικότητας, την ανάλυση και αξιολόγηση της Συμπεριφοράς, τον ψυχολογικό και επαγγελματικό προσανατολισμό, την οργανωσιακή αλλαγή, την αξιολόγηση προγράμματος.
7. Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει γνώσεις και εμπειρίες σε δυο τουλάχιστον επαγγελματικούς χώρους παροχής των ψυχολογικών υπηρεσιών, όπως π.χ. στην Εκπαίδευση, στην Υγεία, στην Πρόνοια, στην Κοινότητα, στην Εργασία, στην Οικονομία, κ.λπ..
8. Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει εκπαίδευση στην ικανότητα επικοινωνίας, στην διαπροσωπική σχέση, την δυναμική της ομάδας και την διεπαγγελματική συνεργασία.
9. Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει γνώση της ιστορικής εξέλιξης του επαγγέλματος του Ψυχολόγου διεθνώς και στην Ελλάδα, της οργάνωσης των υπηρεσιών και των κοινωνικών πολιτικών που αφορούν στο επάγγελμα του Ψυχολόγου και τα ηθικά, νομικά και δεοντολογικά πλαίσια του έργου του Ψυχολόγου.
10. Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει γνώση των τεχνολογιών έρευνας και πληροφόρησης και της χρήσης τους με τρόπο που διασφαλίζει την ποιότητα του έργου του Ψυχολόγου και το επαγγελματικό απόρρητο.
11. Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει γνώσεις και δεξιότητες διαβίου Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, κατάρτισης, Ανάπτυξης και Αυτοαξιολόγησης.

Γ. Επαγγελματική πρακτική άσκηση
Το πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει επαγγελματική άσκηση σε πραγματικές συνθήκες εργασίας σε θέση Ψυχολόγου με εποπτεία άλλου επαγγελματία Ψυχολόγου με στόχο την εφαρμογή των γνώσεων και των δεξιοτήτων που αποκτήθηκαν με τα μαθήματα, τις διδακτικές ασκήσεις και την ανάπτυξη δεξιοτήτων και στάσεων σύμφωνα με τον Κώδικα Δεοντολογίας.

Δ. Εξειδίκευση
Η ολοκλήρωση και η επιτυχής εκπλήρωση των πιο πάνω γενικών αρχών και κανόνων αποτελούν την ουσιαστική προϋπόθεση οποιασδήποτε εξειδίκευσης στην ψυχολογική αξιολόγηση και παρέμβαση, στις ψυχολογικές θεραπείες και σε περαιτέρω εξειδίκευση σε κατηγόριες πληθυσμού, όπως: παιδιών, οικογενειών, ηλικιωμένων, κ.λπ. ή τομέων άσκησης του επαγγέλματος όπως: Υγείας, Εκπαίδευσης, κ.λπ..
Οι πιο πάνω γενικές αρχές και κανόνες πρέπει να επανεξετάζονται διαρκώς και να αναθεωρούνται λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία, τις επιστημονικές και κοινωνικές εξελίξεις στην άσκηση του επαγγέλματος και κάθε φορά που συμβαίνει σημαντική αλλαγή στον Κώδικα Δεοντολογίας και τις προδιαγραφές απόκτησης Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου.
Διασφάλιση της παροχής υψηλού επιπέδου έργου Ψυχολόγου
1. Αδιαπραγμάτευτη θέση του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου είναι ότι ο οποιοσδήποτε φορέας παρέχει Εκπαίδευση και Κατάρτιση σε επί μέρους γνωστικά πεδία και αντικείμενα που άπτονται του έργου του Ψυχολόγου, για την ανάπτυξη των επιστημονικών-επαγγελματικών προσόντων που είναι απαραίτητα για την άσκηση του επαγγέλματος του Ψυχολόγου, οφείλει να τηρεί τις προϋποθέσεις για την ίδρυση και την λειτουργία του, που τίθενται από την Ελληνική Πολιτεία και που ορίζουν οι Νόμοι και το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας.
2. Αδιαπραγμάτευτη θέση του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου είναι ότι δεν αναγνωρίζονται επαγγελματικά δικαιώματα Ψυχολόγου σε όποιους για οποιονδήποτε λόγο επιλέγουν να «φοιτούν» στα παρανόμως λειτουργούντα εργαστήρια ελευθέρων σπουδών τα οποία προβάλλουν «πανεπιστημιακές σπουδές Ψυχολογίας» και σε όποιους ακολουθούν παρεμφερείς με την Ψυχολογία προπτυχιακές σπουδές ή μεταπτυχιακά προγράμματα χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις που προβλέπονται για τους Ψυχολόγους. Ο οποιοσδήποτε παρακολουθεί προγράμματα διαρκούς εκπαίδευσης Ψυχολόγων ή κατάρτισης σε επί μέρους γνωστικά πεδία και αντικείμενα που άπτονται του έργου του Ψυχολόγου, πρέπει να είναι κάτοχος Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου. Ο οποιοσδήποτε παρακολουθεί προγράμματα επιμόρφωσης σε θέματα Ψυχολογίας το πράττει είτε για την προσωπική του βελτίωση είτε για την βελτίωση στο έργο και τις αρμοδιότητες του δικού του επαγγέλματος και όχι για δραστηριότητες που άπτονται του έργου του Ψυχολόγου
3. Η εκπαίδευση και η κατάρτιση των Ψυχολόγων για την άσκηση διαγνωστικής και αξιολόγησης, συμβουλευτικής-αρχικής θεραπευτικής παρέμβασης, κλινικού έργου, και ολοκληρωμένης ψυχολογικής θεραπευτικής παρέμβασης, προϋποθέτει κοσμοθεωρητικές, θεωρητικές και πρακτικές επιλογές και δραστηριότητες που έχουν κριθεί από την επιστημονική κοινότητα και την παγκόσμια κοινωνία, και είναι αποδεκτές από διεθνείς οργανισμούς με κύρος, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (World Heαlth Organisation - WHO).
4. Οι εκπαιδευτές, υπεύθυνοι για την εκπαίδευση και την κατάρτιση των επιστημόνων - επαγγελματιών Ψυχολόγων οφείλουν να διασφαλίζουν ότι όλες οι πληροφορίες που μεταδίδουν στους εκπαιδευόμενούς τους κατά την εκπαίδευσή τους είναι ακριβείς, σύγχρονες και περιλαμβάνουν όλη την αντικειμενικά διαχρονική επιστημονικά σημαντική γνώση και εμπειρία.
5.  Οι εκπαιδευτές, υπεύθυνοι για την εκπαίδευση και την κατάρτιση των επιστημόνων - επαγγελματιών Ψυχολόγων οφείλουν να προάγουν την γνώση και την υιοθέτηση της επαγγελματικής δεοντολογίας.
6. Οι εκπαιδευτές, υπεύθυνοι για την εκπαίδευση και την κατάρτιση των επιστημόνων - επαγγελματιών Ψυχολόγων και οι επαγγελματίες επόπτες –κάτοχοι Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου-, της πρακτικής άσκησης οφείλουν να παρέχουν ένα ευρύ φάσμα κατάλληλων επαγγελματικών εμπειριών και να προσφέρουν εποικοδομητική συμβουλευτική και αξιολόγηση. Οι εκπαιδευτές και οι επόπτες, μεριμνούν ώστε ότι η επαγγελματική πρακτική άσκησή τους να είναι ουσιαστική και η εποπτεία της είναι επαρκής και κατάλληλη.
7. Ο επιστήμονας-επαγγελματίας Ψυχολόγος αναπτύσσει δραστηριότητες, με βάση τις επιστημονικές του γνώσεις και την επαγγελματική δεοντολογία, απασχολείται αυτόνομα, ανεξάρτητα και υπεύθυνα, στο πλαίσιο των επαγγελματικών αρμοδιοτήτων του (διαγνωστικής και αξιολόγησης, συμβουλευτικής-αρχικής θεραπευτικής παρέμβασης, κλινικού έργου, και ολοκληρωμένης ψυχολογικής θεραπευτικής παρέμβασης), και επιζητεί διαρκώς να αναβαθμίσει τις ακαδημαϊκές και επαγγελματικές ικανότητές του.
8. Οι Ψυχολόγοι προσφέρουν μόνο τις υπηρεσίες οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα της επαγγελματικής τους κατάρτισης και δεν παραπλανούν για τα προσόντα, την κατάρτιση ή την εμπειρία τους.
9. Οι Ψυχολόγοι επιζητούν εποπτεία και συνεργασία με άλλους Ψυχολόγους όταν η εργασία τους έχει σχέση με ζητήματα για τα οποία έχουν λιγότερη εμπειρία και γνώση.
10. Το κανονιστικό πλαίσιο για την ανάπτυξη επιστημονικών-επαγγελματικών δραστηριοτήτων δίδεται από τα πρότυπα που ορίζουν διεθνείς οργανισμοί με το κύρος του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (International Labour Organization). Οι Ψυχολόγοι αναγνωρίζουν και σέβονται τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα συναφών επιστημονικών κλάδων και δεν υπεισέρχονται στις αρμοδιότητες άλλων επιστημόνων-επαγγελματιών. Οι Ψυχολόγοι αναπτύσσουν δραστηριότητες ώστε να προωθείται ισότιμα η διεπιστημονική συνεργασία.
11. Οι Ψυχολόγοι επιδιώκουν συνεχώς να βελτιώνουν τα προσόντα τους και τις συνθήκες άσκησης των αρμοδιοτήτων τους ώστε να βελτιώνεται η ποιότητα του έργου τους και η παροχή υψηλού έργου Ψυχολόγου σε πολίτες, σε φορείς, σε οργανισμούς, και σε κοινωνικές συσσωματώσεις που επιζητούν τις υπηρεσίες του Ψυχολόγου.
12. Οι Ψυχολόγοι εξασφαλίζουν την ενημέρωσή τους για τη σύγχρονη επιστημονική και επαγγελματική γνώση με τη μελέτη πρόσφατων ερευνών, με την παρακολούθηση εργαστηρίων και συνεδρίων, και με την ενεργό συμμετοχή τους σε επαγγελματικές και επιστημονικές οργανώσεις.
13. Οι Ψυχολόγοι είναι γνώστες της νομοθεσίας και των εγκυκλίων που αφορούν στο έργο τους. Οι Ψυχολόγοι στις επιστημονικές-επαγγελματικές δραστηριότητές τους σέβονται την αξιοπρέπεια και την αξία των ατόμων και θεωρούν πρωταρχικής σημασίας την προαγωγή και τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
14. Οι Ψυχολόγοι στις δραστηριότητές τους σέβονται το πολιτισμικό περιβάλλον στο οποίο εργάζονται, και είναι ευαίσθητοι στις πολιτισμικές διαφορές.
15. Οι Ψυχολόγοι αναγνωρίζουν και σέβονται το δικαίωμα της πνευματικής ιδιοκτησίας όλων όσοι δημιουργούν, κατασκευάζουν, διαθέτουν και εκπαιδεύουν στη χρήση, στη χορήγηση, στην καταγραφή και στην αξιολόγηση των δεδομένων έγκυρων και αξιόπιστων ψυχοτεχνικών μέσων και εργαλείων.
16. Η εκπαίδευση και η κατάρτιση στην χρήση ψυχοτεχνικών μέσων και εργαλείων, για την άσκηση διαγνωστικής και αξιολόγησης χαρακτηριστικών της Προσωπικότητας και της Συμπεριφοράς του Ανθρώπου, γίνεται μόνον σε Ψυχολόγους. Τα όποια προγράμματα απευθύνονται σε επαγγελματίες άλλων επιστημονικών κλάδων έχουν τον χαρακτήρα της κατάρτισης για την αποτελεσματική συνεργασία με τους Ψυχολόγους και για την «ανάγνωση» των ψυχολογικών εκθέσεων διαγνωστικής και αξιολόγησης χαρακτηριστικών της Προσωπικότητας και της Συμπεριφοράς του Ανθρώπου, και όχι για την εκπαίδευση στην χορήγηση ψυχομετρικών μέσων και εργαλείων και την ερμηνεία των αποτελεσμάτων τους.
17. Το Σώμα των Ψυχολόγων πρέπει να έχει ως πρώτη προτεραιότητα την θεσμοθέτηση από την Πολιτεία ελεγκτικών μηχανισμών εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου, ώστε οι Ψυχολόγοι στην ανάπτυξη της επιστήμης τους και στην άσκηση του επαγγέλματός τους να τηρούν τις γενικές αρχές και τους κανόνες ενός «Κώδικα Δεοντολογίας για την Ανάπτυξη της Επιστήμης της Ψυχολογίας και για την Άσκηση του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου».

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την Τακτική Γενική Συνέλευση της 26ης Νοεμβρίου 2006


   

 
 
Copyright © 2000 - Πανελλήνιος Ψυχολογικός Σύλλογος Όροι Χρήσης Online Επισκέπτες: 31
Τελευταία ενημέρωση : 14 Νοέμβριος 2017